De Groene Amsterdammer

Sluiten

Intersectionaliteit: denken op het kruispunt

‘Je moet de onderdrukking blootleggen’

Ras, geslacht, seksualiteit, klasse: waar we op het ene front tot de bevoorrechten horen, zijn we op het andere achtergesteld. Ook in het ‘tolerante’ Nederland moeten we aan de slag met ongelijkheid.

door Sacha Hilhorst

beeld Femke van Heerikhuizen

‘In mijn jeugd had ik al wel door dat er iets niet klopte. Iedereen heeft dat door, denk ik’, zegt Arzu Aslan, docent. ‘Ik ben opgegroeid als moslima, in een Koerdisch-Turks gezin. En dan zie je op een gegeven moment dat er bijvoorbeeld verschillen zijn tussen hoe mannen worden behandeld en hoe vrouwen worden behandeld. Van mij werd verwacht dat ik hielp als er visite was. Dat ik bijvoorbeeld de thee inschonk. En de jongetjes, die waren aan het rondrennen, speelgoedautootjes uit elkaar aan het trekken.’

Ook buitenshuis waren er verschillen. ‘Dat er letterlijk op de kleuterschool in de zandbak werd gezongen Turkie Turkie is niet dom, Turkie Turkie luier om. Dus je begrijpt dat er iets vreemds aan de hand is, in de verhoudingen tussen mensen. Maar kom je de juiste mensen tegen, hoor je de juiste dingen, lees je de juiste analyses, om de verbanden te kunnen zien? Leer je om die ervaringen om te zetten in systeemkritiek?’

Tasniem Anwar richtte samen met anderen studentenorganisatie Amsterdam United op. ‘In het begin was het heel lastig om me uit te spreken, omdat ik dacht dat ik de enige was die zich niet altijd thuis voelde op de universiteit of die zich ongemakkelijk voelde als bepaalde opmerkingen werden gemaakt. Ik wist niet hoe ik het moest verwoorden.’

Problemen met inloggen?