De Groene Amsterdammer

Sluiten

Israël smoort binnenlandse kritiek

Louter lasterpraatjes

Israël heeft de buik vol van kritische ngo’s, en laat dat merken ook. Een rechtszaak, infiltraties en een omstreden ngo-wet: kunnen mensenrechtenorganisaties straks hun werk nog doen?

door Jeroen van Raalte

‘Leugenaar!’ Een jongeman hangt uit een autoraam. Hij draagt een keppeltje op zijn hoofd en heeft een mobieltje in zijn hand. De roestbak is gestopt bij een groep toeristen langs de weg. Terwijl de jonge kolonist de pottenkijkers filmt met zijn telefoon vuurt hij een tirade af op de zwaarlijvige gids. ‘Stop met leugens verkopen!’

Onverstoord vervolgt Yehuda Shaul (33) – volle baard, geel Armani-brilletje – zijn verhaal. Niet ingaan op provocaties van kolonisten, had hij vooraf verzocht. Een Israëlische toerist met een tattoo-collage op zijn arm kan het toch niet laten iets terug te roepen. De uitlaat ronkt, de auto rijdt door.

We zijn op stap in Hebron, de grootste stad van de Westoever. Shaul toont het stadscentrum, dat in een bestek van twintig jaar is veranderd in een spookstad. We kruisen de ‘steriele’ straten waar Palestijnen niet meer mogen komen: hun winkels zijn gesloten en hun voordeuren ­dichtgelast. Boven de verlaten Palestijnse huisjes torenen de flats van joodse nederzettingen uit.

Problemen met inloggen?