De Groene Amsterdammer

Sluiten

Om te huilen: internet in Libanon

door FERNANDE VAN TETS

Beiroet - Een man in pak bouwt een kaartenhuis terwijl op de achtergrond een webpagina op zijn computerscherm laadt. 'Die dagen zijn voorbij!' schreeuwt de advertentie voor het nieuwe, snelle internet dat Libanon, na eindeloos politiek gesteggel, zou moeten hebben. Libanon bungelt al jaren onder aan de Net Index, een lijst die globale internetsnelheden meet, zelfs onder landen als Soedan en Afghanistan. Ook het internet was lang slachtoffer van Libanons sektarische politiek.
Het land heeft niet alleen het langzaamste, maar als gevolg van monopolisering en corruptie ook het duurste internet in de regio. De staat heeft tachtig procent van de lucratieve internetmarkt in handen en rekent forse tarieven. Dit leidt niet enkel tot frustratie bij consumenten, maar schrikt ook het bedrijfsleven af. 'Ik betaal honderd keer zo veel voor mijn internet hier als ik zou doen in een ontwikkeld land', aldus Samer Karam, ondernemer en leider van de campagne Flick the Switch.
De naam van de campagne komt voort uit de situatie omtrent de IMEWE-kabel, die India, het Midden-Oosten en West-Europa met het internet verbindt. Hoewel Libanon in december 2010 al kon aansluiten, verhinderde intern gekibbel over eigendomsrechten tussen het ministerie van Telecommunicatie en Ogero, het staatsbedrijf dat het internet beheert, deze stap. Het ministerie en Ogero zijn in handen van concurrerende sektarische groepen, en dus werd het internet, zoals alles in Libanon, een politiek scorebord.
Na de installatie van een nieuw kabinet kwam er schot in de zaak. In augustus kondigde minister van Telecommunicatie Nicola Sehnawi aan dat de internetprijzen met tachtig procent zouden dalen en het internet tot acht keer zo snel zou worden. Maar niet dan nadat dit goede nieuws maximaal werd uitgebuit. Sneller, goedkoper internet werd gekoppeld aan het wetsvoorstel van Sehnawi's partijgenoot Bassil. De wet kende Bassil een budget van 1.2 miljard dollar toe, zonder parlementair overzicht, om Libanons chronische elektriciteitstekort op te heffen. Zolang het kabinet dit voorstel niet ratificeerde, konden Libanezen naar hun internet fluiten. Een crisis, met veelvuldige dreigementen om de regering te laten vallen, was het gevolg. Zoals gewoonlijk werd toegeven gekoppeld aan gezichtsverlies voor de partij; de echte verliezer is het Libanese volk.
In oktober was het dan toch zo ver en sindsdien worden er elke week meer gebieden aangesloten. Eind 2012 hoopt het ministerie heel Libanon met het internet te kunnen verbinden. Op de Net Index is Libanon een paar plaatsen verschoven naar 160, onder Burkina Faso. Nederland heeft nog steeds 25 keer zo snel internet.

Wachtwoord toesturen Problemen met inloggen?