De Groene Amsterdammer

Exclusief

De Groene Amsterdammer jaargang 2014 nummer 44

Iedereen

Post

Post

Depressie
Net als Maarten van Buuren (De Groene Amsterdammer, 27 februari) treft het mij diep dat Aaron Beck depressie als een denkfout beschouwt. Albert Ellis werkte met vergelijkbare ideeën. Volgens zijn Rationeel-Emotieve Therapie (RET) voelen mensen zich niet ellendig door gebeurtenissen of omstandigheden, maar door de manier waarop ze ertegenaan kijken; het glas is half vol of half leeg – je kiest ervoor om depressief te zijn. Maar Van Buurens ‘theorie’ dat depressie een aangeboren kwaal is die tot een zwakke identiteit en een zwak relatiepatroon leidt, vind ik net zo kwetsend als de simplistische opvattingen van Ellis cum suis.
Omdat er aan de depressie van Van Buuren geen geestelijk trauma ten grondslag ligt (hoe weet hij dat trouwens zo zeker?), meent hij dat depressiepatiënten nu eenmaal zo geboren worden. Deze gemankeerde zielen zijn niet in staat om van zichzelf te houden en kunnen daarom ook niet van andere mensen houden. Het omgekeerde is echter ook heel goed mogelijk. Omdat mensen niet van hun kinderen houden, worden de kinderen depressief. De onderzoeken van Alexa Veenema (2002) en Thomas Rinne (2002) tonen aan dat langdurige stress kan leiden tot depressie. Rinne vond dat chronische traumatische stress, zoals seksueel misbruik of mishandeling, meetbare sporen nalaat in hersenen en hormoonhuishouding.
Mensen die aan depressie lijden of hebben geleden, hoeven niet per se met een gebrek ter wereld te zijn gekomen. Latere negatieve gebeurtenissen kunnen wel degelijk een verwoestende invloed hebben op het brein. Freuds ‘ideetje’ blijkt uiteindelijk zo gek nog niet.
ISOLDE VAN OVERBEEK, Rotterdam

Fietser digibeet?
Onder de kop ‘Fietsen toch niet foetsie’ (De Groene Amsterdammer, 13 maart) becommentarieert Marijn Kruk de negatieve stemmingmakerij rond het Parijse leenfietsproject Vélib’. Waar in Vélib’ een eerste persbericht dat de wereld rond ging, gesproken werd van 11.600 ernstig beschadigde en 7800 verdwenen fietsen, bleek het in een tweede bericht om 0,018 procent van niet teruggebrachte fietsen op een totaal van 42 miljoen ritten te gaan. ‘Al een heel ander beeld’, concludeert de schrijver. Ook al is 0,018 procent relatief weinig, blijft 0,00018 x 42.000.000 = 7560 verdwenen fietsen, een verwaarloosbaar verschil met het absolute aantal in het eerdere bericht.
FRITS ROSENDAAL, Wassenaar

Jessica Mitford
Bij de bespreking van Diana Mitfords autobiografische nalatenschap (De Groene Amsterdammer, 6 maart) staat het rijtje van de overige zusters Mitford. Daarin is de samenvatting van Jessica, heel geestig aangeduid als ‘het rode schaap van de familie’, wel heel kort door de bocht. Op zijn minst had haar eveneens geestige beschrijving van haar jeugdjaren Hons and Rebels (Penguin Books, 1962) vermeld moeten worden. Ook haar latere boeken over de Amerikaanse begrafenisrituelen en de bestseller over de toestanden in de Amerikaanse gevangenissen tonen aan dat dit enige sociaal bewogen schrijvende schaap van de familie zeker in een boekbespreking in De Groene niet onvermeld mag blijven. In de Spaanse burgeroorlog was zij onder andere betrokken bij de evacuatie van vluchtende republikeinen. Zij vocht niet letterlijk, zoals wel haar eerste man, Esmond Romilly, neef van Churchill, met wie zij eerst van huis en later naar Spanje vluchtte.
DORIE BIRKENHÄGER, Rotterdam

Wachtwoord toesturen Problemen met inloggen?