NCRV Dokument Dwars toont de strijd van De Groene Amsterdammer om te overleven in deze tijd van commercieel denken en burgerjournalistiek, zonder haar idealen prijs te geven.
Het oudste weekblad van Nederland slaagt er al meer dan een eeuw in onafhankelijk te blijven. 'Geene partij zal ons regeeren, niet gaarne zouden wij de onafhankelijkheid onzer beschouwingen opofferen aan eenig politiek belang; wij moeten een standpunt innemen dat niet voor verdachtmaking vatbaar is', stond 133 jaar geleden in het eerste nummer geschreven. Decennialang was De Groene platform voor bekende schrijvers, denkers en kunstenaars, zoals Frederik van Eeden, Martin van Amerongen, Simon Vestdijk, Menno ter Braak, Opland, Geert Mak, Henk van Os, Theodor Holman en H.J.A. Hofland.
Maar begin 2008 verkeert het blad, volgens de directeur, in zwaar weer. De kosten rijzen de pan uit en tot overmaat van ramp verzakt het redactiekantoor dat in eigendom is. Geschatte kosten: 1.000.000 euro. Het roer moet om, maar hoe?
Werken voor 'De Groene' wordt van oudsher beschouwd als een eer. Elke journalist verdient er, ongeacht het aantal dienstjaren, hetzelfde salaris. Een salaris dat ver onder de CAO-norm ligt. De directeur heeft de opdracht om aan dit alles wat te doen, maar zijn moderniseringsplannen stuiten op grote weerstand.
_
De met het bedrijf vergroeide redactiesecretaresse doet haar werk nog op een typemachine en houdt een deel van de salarisadministratie bij in een kaartenbakje. Het voorstel om haar af te laten vloeien en nieuwe abonnees te werven via een extern callcenter valt niet in goede aarde. Moet het blad glossier en makkelijker leesbaar worden? Voor veel medewerkers is een knieval richting commercie uit den boze.
Zijn de makers van De Groene Amsterdammer een groepje helden, die tegen wil en dank een bijna mythische strijd leveren voor kwaliteit en idealen en moeten zij daar vooral mee doorgaan? Zou het erg zijn als De Groene Amsterdammer toegeeft aan de werking van de markt? Wat zijn de gevolgen voor journalistiek Nederland als het weekblad zijn onafhankelijkheid opgeeft?
Dwars is geregisseerd door Marieke van der Winden en geproduceerd door Lumen Film.
Reserveer kaarten voor de première in het Ketelhuis op zondag 10 januari:
Zondag 10 januari 2010 om 18.00 uur Ketelhuis, Amsterdam www.ketelhuis.nl Kaarten kunnen alleen telefonisch worden gereserveerd: 020-6840090 (max. 2 kaarten per persoon) Kaarten dienen uiterlijk tot een half uur van tevoren worden afgehaald.
Dwars wordt uitgezonden op: Maandag 18 januari, 22.50 uur, Nederland 2
Wat u allemaal wilt zijn of pretendeert te zijn is secundair. U bent niet meer dan een mening.
maarten rovers19 jan 09:01
Net als bij sommige restaurants kan je bij de Groene maar beter niet in de keuken kijken.
Tim19 jan 10:19
Prachtig mooie documantaire om te zien. Dit toont journalistiek in zijn puurste vorm. Geen fabriek zoals op de grotere krantenredacties te zien is. Het heibel, de mensen, het verzakte kantoorgebouw met wandkasten vol vergeelde papieren. De Groene heeft zijn charme nog lang niet verloren.
Jan van der Winden19 jan 12:59
Prachtige documentaire, zoals een documentaire behoord te zijn.
Zelden heb ik gezien dat mensen zich zelf zo open en eerlijk laten zien.
Dit kwetsbaar zijn is grote kracht en voorspeld veel goeds voor de toekomst van De Groene Amsterdammer.
Men moet groot vertrouwen hebben gehad in zich zelf en in de film maakster, om zo echt te kunnen zijn.
Student19 jan 14:08
Illustratieve beelden van een oud statig pand waarin ‘De Groene’ ziel huist, maar dat langzaam verzakt; verwoede pogingen van een directeur die aan de klimop trekt zoals een kind die tevergeefs zijn vlieger probeert oplaten.
Ik kan niet anders zeggen dat ik –afstuderend organisatiekundige- gefascineerd naar deze documentaire heb gekeken. Met jeukende handen wens ik jullie het allerbeste toe, zowel de ‘nieuwe’ directeur als de bellende abonneewervers.
Wat kost zo'n proefabonnement?
Deborah19 jan 19:50
Een goede documentaire, en moet eerlijk zeggen, zoveel weerstand voor het overleven van een prachtig weekblad. Hakken in het zand, maar zal ook een beperkte weergave zijn. Wil je overleven in deze, vooruitgang is het keyword in deze. Blijf niet hangen in het oude maar verandering is het overlevingsmechanisme.
Wat het blad nodig heeft is daadkracht met helderheid en openheid met mensen die de beslissingen nemen die genomen dienen te worden. Wens jullie veel succes en kijk vooruit dan terug.
Stuur «NCRV Dokument Dwars» door
De Groene Amsterdammer, de strijd tussen oude idealen en de moderne tijd.
NCRV Dokument Dwars toont de strijd van De Groene Amsterdammer om te overleven in deze tijd van commercieel denken en burgerjournalistiek, zonder haar idealen prijs te geven.
Het oudste weekblad van Nederland slaagt er al meer dan een eeuw in onafhankelijk te blijven. 'Geene partij zal ons regeeren, niet gaarne zouden wij de onafhankelijkheid onzer beschouwingen opofferen aan eenig politiek belang; wij moeten een standpunt innemen dat niet voor verdachtmaking vatbaar is', stond 133 jaar geleden in het eerste nummer geschreven. Decennialang was De Groene platform voor bekende schrijvers, denkers en kunstenaars, zoals Frederik van Eeden, Martin van Amerongen, Simon Vestdijk, Menno ter Braak, Opland, Geert Mak, Henk van Os, Theodor Holman en H.J.A. Hofland.
Maar begin 2008 verkeert het blad, volgens de directeur, in zwaar weer. De kosten rijzen de pan uit en tot overmaat van ramp verzakt het redactiekantoor dat in eigendom is. Geschatte kosten: 1.000.000 euro. Het roer moet om, maar hoe?
Werken voor 'De Groene' wordt van oudsher beschouwd als een eer. Elke journalist verdient er, ongeacht het aantal dienstjaren, hetzelfde salaris. Een salaris dat ver onder de CAO-norm ligt. De directeur heeft de opdracht om aan dit alles wat te doen, maar zijn moderniseringsplannen stuiten op grote weerstand.
_
De met het bedrijf vergroeide redactiesecretaresse doet haar werk nog op een typemachine en houdt een deel van de salarisadministratie bij in een kaartenbakje. Het voorstel om haar af te laten vloeien en nieuwe abonnees te werven via een extern callcenter valt niet in goede aarde. Moet het blad glossier en makkelijker leesbaar worden? Voor veel medewerkers is een knieval richting commercie uit den boze.
Zijn de makers van De Groene Amsterdammer een groepje helden, die tegen wil en dank een bijna mythische strijd leveren voor kwaliteit en idealen en moeten zij daar vooral mee doorgaan? Zou het erg zijn als De Groene Amsterdammer toegeeft aan de werking van de markt? Wat zijn de gevolgen voor journalistiek Nederland als het weekblad zijn onafhankelijkheid opgeeft?
Dwars is geregisseerd door Marieke van der Winden en geproduceerd door Lumen Film.
Reserveer kaarten voor de première in het Ketelhuis op zondag 10 januari:
Zondag 10 januari 2010 om 18.00 uur
Ketelhuis, Amsterdam
www.ketelhuis.nl
Kaarten kunnen alleen telefonisch worden gereserveerd: 020-6840090
(max. 2 kaarten per persoon)
Kaarten dienen uiterlijk tot een half uur van tevoren worden afgehaald.
Dwars wordt uitgezonden op:
Maandag 18 januari, 22.50 uur, Nederland 2
Wat u allemaal wilt zijn of pretendeert te zijn is secundair. U bent niet meer dan een mening.
Net als bij sommige restaurants kan je bij de Groene maar beter niet in de keuken kijken.
Prachtig mooie documantaire om te zien. Dit toont journalistiek in zijn puurste vorm. Geen fabriek zoals op de grotere krantenredacties te zien is. Het heibel, de mensen, het verzakte kantoorgebouw met wandkasten vol vergeelde papieren. De Groene heeft zijn charme nog lang niet verloren.
Prachtige documentaire, zoals een documentaire behoord te zijn.
Zelden heb ik gezien dat mensen zich zelf zo open en eerlijk laten zien.
Dit kwetsbaar zijn is grote kracht en voorspeld veel goeds voor de toekomst van De Groene Amsterdammer.
Men moet groot vertrouwen hebben gehad in zich zelf en in de film maakster, om zo echt te kunnen zijn.
Illustratieve beelden van een oud statig pand waarin ‘De Groene’ ziel huist, maar dat langzaam verzakt; verwoede pogingen van een directeur die aan de klimop trekt zoals een kind die tevergeefs zijn vlieger probeert oplaten.
Ik kan niet anders zeggen dat ik –afstuderend organisatiekundige- gefascineerd naar deze documentaire heb gekeken. Met jeukende handen wens ik jullie het allerbeste toe, zowel de ‘nieuwe’ directeur als de bellende abonneewervers.
Wat kost zo'n proefabonnement?
Een goede documentaire, en moet eerlijk zeggen, zoveel weerstand voor het overleven van een prachtig weekblad. Hakken in het zand, maar zal ook een beperkte weergave zijn. Wil je overleven in deze, vooruitgang is het keyword in deze. Blijf niet hangen in het oude maar verandering is het overlevingsmechanisme.
Wat het blad nodig heeft is daadkracht met helderheid en openheid met mensen die de beslissingen nemen die genomen dienen te worden. Wens jullie veel succes en kijk vooruit dan terug.