- Romantisch vrijstaand goed geoutilleerd huis voor 8 personen met houtvuur en grote tuin te koop in de Waalse Ardennen, vlakbij de Franse grens. Aan de rand van een dorp aan de Maas, op 3 auto-uren van Amsterdam. Wandelen, fietsen, kastelen, etc vraagprijs 160.000. bel 06-28776511
- sierksma.wordpress.com - een blog met tekstjes van allerlei allooi
- UTRECHT Kamer met eigen keuken 19m2 475 incl. www.korsakov.home.xs4all.nl...



























Stuur «Aanloopkosten» door
Van alle mensen die gevoelig zijn voor oplichting zijn er twee het meest vatbaar: ongeneeslijk zieken en mensen die een boek willen schrijven. De eerste groep valt ten prooi aan Jomanda's en andere kwakzalvers, de tweede - die naar het schijnt een miljoen leden telt - aan semi-eigen-beheer-uitgevers, literair agenten en een bibliotheek vol zelfhulpboekjes.
Christiaan WeijtsZo is er mijneigenboek.nl, waarmee uitgeverij Gopher de schrijver-in-spe lokt ('de oplage kan al beginnen bij 1 exemplaar'), die een royalty van vijftien procent in het vooruitzicht krijgt gesteld ('Dat is een hoger percentage dan bij een reguliere uitgeverij'). O ja, je moet wel eerst vijftienhonderd euro betalen, 'aanloopkosten'.
Net als alternatieve genezers maken zulke alternatieve uitgevers misbruik van de uitzichtloze wanhoop van hun slachtoffers die hun manuscripten al van alle 'reguliere uitgeverijen' retour kregen. Mensen die als wanbetaler geregistreerd staan en toch een hypotheek willen, konden terecht bij DSB, terminale patiënten bij Jomanda en schrijvers die uit geen enkel postvak worden gevist bij mijneigenboek.nl.
Naast dit soort clubs, waarvan het evident is dat ze opereren op het randje van wat bonafide is, bestaat er een tamelijk groot circuit dat een beetje schippert tussen winstbejag en liefdadigheid.
Deze maand is er weer zo'n 'initiatief' 'gelanceerd'. Of een 'concept' 'gerealiseerd', zoals ze het zelf noemen. Het haalde zelfs het NOS Journaal op Nederland 3. TenPages.com is een Nederlandse website, een 'platform', waarop would-be auteurs hun manuscripten online zetten, waar lezers vervolgens 'aandelen' in kunnen kopen. Heb je tweeduizend aandelen verkocht (van vijf euro per stuk) onder minstens tweehonderd aandeelhouders in vier maanden, dan wordt het manuscript uitgegeven bij een uitgeverij (een echte, een reguliere, hier 'gerenommeerde' genoemd).
Die aandeelhouders verdienen vervolgens weer geld als het boek een succes wordt. Nou ja, verdienen... Het rekenvoorbeeldje dat de site geeft is in ieder opzicht ontmoedigend. Als je aandelen koopt in de nieuwe Kluun (een miljoen exemplaren), dan levert je dat slechts 750 euro op. Iedereen uit het boekenvak weet dat je al in je handjes mag knijpen bij vijfduizend exemplaren, waarbij je als aandeelhouder dus nog niet eens je vijf euro inleg hebt terugverdiend. Tweeduizend aandelen van vijf euro: dat levert de mensen achter het platform dus tienduizend euro op. Aanloopkosten? Ja, zo rekenen ze voor: negenduizend gaat in productie en promotie zitten, en de auteur krijgt duizend euro 'startbedrag'.
Na een tijdje rondneuzen op de site zie ik ineens glashelder wat me tegenstaat. De schrijver als beurskandidaat en de lezer als aandeelhouder. Het is die totale reductie van literatuur tot een financieel proces die aan dit op zichzelf niet onaardige ideetje - waar serieuze partners als Selexyz en De Arbeiderspers in participeren - uiteindelijk toch een onaangename bijsmaak geven.
Onder de knop 'Zo werkt het' vind je het stappenplan van TenPages: Plaats tien pagina's - Koop een aandeel - Verkoop 2000 aandelen - Word uitgegeven - Verdien geld.
Het staat er zonder ironie en zonder schaamte: het verdienen van geld als einddoel van het schrijven. Daarmee scharen de mensen achter dit platform zich toch weer bij de kwakzalvers, Gophers en DSB'ers. Over literaire kwaliteiten, stijl of de functie van literatuur wordt bijna niet gerept. Word uitgegeven - Verdien geld, zo is hier het credo.
Was het maar zo eenvoudig! Iedereen in het boekenvak weet dat het schier onmogelijk is om louter van de schrijverij te leven. Degenen die dat kunnen zijn uiterst zeldzame uitzonderingen. Wie geld wil verdienen, moet iets anders gaan doen. Een schrijfadviesbureautje beginnen bijvoorbeeld.
Waar komt toch die hardnekkige mythe vandaan dat je als schrijver schatrijk kunt worden? Paul Coelho en Youp van 't Hek slepen miljoenen binnen met hun flinterdunne publiekspleasertjes, ja. Maar verder is het bittere armoede, al hoort u mij niet klagen.
Wat ook raadselachtig is: waar haalt TenPages.com de veronderstelling vandaan dat 'geld verdienen' de motivatie van mensen is om te schrijven? Je hoeft maar ergens op een willekeurig literair avondje aangeklampt te worden door zo'n schrijver-in-spe, en je ontdekt dat geld voor die lui in het geheel geen motief is. Was dat het maar! Dan kon je ze met een afkoopsom bewegen nooit een letter van hun mallotige rotzooi te verspreiden.
Nee, eerder krijg je de indruk dat het hun levenswens is om koste wat het kost Uitgegeven Te Worden, dat zonder Een Eigen Boek hun leven totaal vergeefs is geweest. Ook met dat eigen boek is dat het geval, zou je ze gerust willen stellen, maar het helpt niet, het Eigen Boek is in de loop der jaren uitgegroeid tot een obsessie.
Van dat soort obsessies moet TenPages.com het hebben. Naar eigen zeggen 'een innovatief online uitgeefconcept'. Bij zulke woorden weet je eigenlijk al meteen dat ze met literatuur weinig ophebben.
Geachte heer Weijts,
Dus u bent uitgegeven, hoera! dus u kunt afgeven op de niet-uitgegevenen, jipie!
Ikzelf, even in herinnering dat meisje wat dood in de tuin begraven lag bij haar buurman de politieman, even in herinnering de hausse aan het hedendaagse sekstoerisme, even in herinnering de paters met losse handjes en andere lichaamsonderdelen (mooi stuk, in hetzelfde nummer waarin u in uw Aanloopkosten tekeer gaat, De Zwijgende Orde), even in herinnering de zwemleraar alhier in mijn woonstede (verkeerde postcode, ik weet 't!) die zich aan zijn min of meer gehandicapte zwempupillen vergreep, even in herinnering Vladimir Nabokov die zijn nu haast antiek aandoende Lolita nergens in de VS uitgegeven kreeg en pas in Frankrijk een (Amerikaanse) uitgever vond, ikzelf, even in herinnering dat eindeloze edoch radeloze redeloze debat want tegen een muur van zwijgzaamheid & beslotenheid bij de uit de om en nabij 1000 postcode stammende uitgevers over de "geëngageerde roman, even in herinnering het moorddadige artikel van Sana Valiulina ( in hetzelfde nummer waarin u etc etc) De Verkeerde Postcode, wel, ikzelf heb ten arren moede mijn heil gezocht bij "uitgeverij" Gopher, en wel met een tikkie te geëngageerde roman met wat thrillerachtige trekjes) over de (Don Q-ish) strijd van een knaap tegen Kinderporno, Hoofdletter.
Het Klinkhamer-effect, wie zal het zeggen...
Om hiervan even de vele invalshoeken uit de doeken te doen gaat wat al te ver maar de kreet Lolita Wat Maar Voorspel Op Wat Komen Zou vat de boel aardig samen (zie boven): mijn roman dateert van 2007, mijn afpoeierbrieven evenwel van begin 2004, het jaar waarin het proces tegen Dutroux (kom op, ken je wel) eindelijk zijn aanvang nam (reken maar dat mijn eerste manuscript bijgeschaafd en hergeschreven diende;)
"Mallotige rotzooi", laat me niet lachen, google even op Hollanditis en De Groene om daarna even mijn inzending aangaande een door De Groene uitgeschreven essaywedstrijd te lezen: wedden dat als ik uw pulp tot me zou nemen ook zou denken: mallotige rotzooi...
Maar, nog snel even dit: het mooie was wel dat ik dacht wat krediet bij mijn collega-schrijvers kon vinden, en wel bij een paar leden van het loslopende schrijversgilde tijdens een literaire dag ergens. Vaagjes herinner ik me Wieringa, Zwagerman en Palmen een exemplaar van mijn www.DONKERLAND.nl in de handen te hebben gedrukt, wel, alleen de middelste was zo aardig me neer te sabelen, de rest deed er het zwijgen toe...
Lang leve het cordon literaire, vive le roi, aux fines herbes.
Als allerallerlaatste: dat Tenpages.com is precies wat u zegt wat het is, en daarbij finaal doorgestoken kaart natuurlijk van de drie manuscripten die nu uitgegeven gaan worden ;)