- Romantisch vrijstaand goed geoutilleerd huis voor 8 personen met houtvuur en grote tuin te koop in de Waalse Ardennen, vlakbij de Franse grens. Aan de rand van een dorp aan de Maas, op 3 auto-uren van Amsterdam. Wandelen, fietsen, kastelen, etc vraagprijs 160.000. bel 06-28776511
- sierksma.wordpress.com - een blog met tekstjes van allerlei allooi
- UTRECHT Kamer met eigen keuken 19m2 475 incl. www.korsakov.home.xs4all.nl...
Stuur «'De Taliban oefenen met hittezoekende raketten'» door
Antonio Giustozzi, auteur van onder meer Koran, Kalashnikov and Laptop: The Neo-Taliban Insurgency in Afghanista, is onderzoeker aan het Crisis States Research Centre van de London School of Economics. Hieronder een niet eerder gepubliceerd deel van een gesprek dat Groene Amsterdammer-redacteur Joeri Boom met hem voerde in november 2009.
Joeri boomAnthonio Giustozzi: 'Wat je de laatste tijd heel duidelijk ziet, en wat ook meteen vruchten afwerpt, is dat de Taliban beter geleerd hebben hoe je gebruik maakt van IED's ('improvised explosive devices', ook bekend als bermbommen - jb). Iets anders, wat juist niet zichtbaar is, maar minstens zo gevaarlijk, zijn hun pogingen te leren hoe ze het beste gebruik kunnen maken van luchtdoelraketten.
Door de meeste inlichtingendiensten wordt er niet meer aan getwijfeld dat ze die inmiddels hebben. Het zijn gecompliceerde wapensystemen, en ze hebben verschillende types. De Taliban zijn nu aan het uitzoeken hoe ze die het best kunnen inzetten: waar ze de raketten het beste kunnen plaatsen bij het afschieten, welk systeem het meest geschikt is tegen welk type helikopter of vliegtuig. Waarschijnlijk zijn het rakettypes die het niet halen tegen de meeste gevechtsvliegtuigen. Maar niemand weet zeker welke systemen ze precies hebben. Ze hebben al geoefend met simpele raketten op helikopters van contractors. Daar zijn er het afgelopen jaar een aantal van uit de lucht geschoten. Meestal lees je daar niets over - de autoriteiten houden dat liever stil.
Er wordt veel gespeculeerd over de oorsprong van de raketten. Het is vrij zeker dat ze niet geleverd worden door een regering: de Taliban vormen voor bijna alle regeringen in de regio een gevaar. Maar bijvoorbeeld in China is het mogelijk om bij bepaalde fabrieken hittezoekende luchtdoelraketten onder de toonbank te kopen. Die komen dan terecht op de zwarte markt en eindigen onder meer bij de Taliban. Op die manier hebben ze waarschijnlijk ook de hand weten te leggen op Iraanse en Russische luchtdoelraketten, die laatste zijn afkomstig uit de voormalige sovjetrepublieken in Centraal Azië.
Het betekent nog steeds niet dat de Taliban de Navo echt kunnen verslaan. Isaf is tactisch prima in staat om zich snel aan te passen aan de veranderende situatie. Maar nu de Taliban beschikken over betere sniper-wapens en die ook beter gebruiken, over betere explosieven en nog dodelijker IED's, maken ze meer dodelijke slachtoffers onder Isaf-militairen en dat heeft gevolgen voor de steun van de missie in de thuislanden. Dit is een oorlog die niet gewonnen zal worden door veldslagen. Dit is een uitputtingsoorlog.'
Lees ook Oproep aan defensiepersoneel
Waren het niet de Amerikanen die de gedeeltelijke voorlopers van de Taliban (Muhajedin) uitrustten met Stinger raketten zodat de Sovjets een definitieve nederlaag leden? Het is eigenlijk ongelofelijk dat de VS steeds dezelfde fouten maakt en vanwege een 'macho balance of power' (nucleair arsenaal) moet aanpappen met uiterst dubbelhartige landen als Pakistan dat de Taliban bewapende en langs oa. de Nederlandse troepen loodste.
Dit is een aanhoudend schimmenspel zonder winnaars, of het moeten wat cynische reactionairen met aandelen in de wapenindustrie zijn en diverse ministeries van 'defensie'. U weet wel. lieden die doorgaans zwaaien met vlaggen en gloeien van patriottisme. Intussen werden democratische parlementen 'just like the old days' stelselmatig misleid, de pers 'embedded' en schijnen Afghanistan en Irak de Amerikanen al zo'n 1000 miljard dollar gekost te hebben. Opmerken dat men met dit geld zoveel nuttigers had kunnen doen staat ongeveer gelijk aan landverraad en gebrek aan respect voor 'onze jongens'. Hopelijk trekt Obama die 33 miljard extra alleen nog uit om Afghanistan snele aan wat (corrupte) Afghanen terug te geven en de aftocht in te luiden. China, India en Rusland lachen intussen in hun vuistje, versterken hun economische positie en beseffen dat het grootste terrorismegevaar doorgaans uit eigen land komt..
Het meest efficiente wapen van de Taliban strijders is volgens de socioloog en econoom Gunnar Heinsohn ("Zonen grijpen de wereldmacht")de explosieve bevolkingsgroei in Afghanistan. "Manpower" zou dus ook nog steeds de beslissende factor zijn in elk militaire strijd:
Ondanks alle technologische vooruitgang heeft het westen immers ook sinds 1945 geen oorlog meer gewonnen.
@Maikl
Onzin. Manpower is geen doorslaggevend argument in deze asymetrische oorlogen. Het is juist de asymetrie die de irregulaire strijdmacht ongrijpbaar maakt.
Overigens is het argument dat manpower doorslaggevend zou zijn allang door strategen ontkracht. Overigens, ook allang door de feiten. Pas bij groteske verschillen is manpower een factor van doorslaggevend belang.
U bent de oorlogen tegen Irak kennelijk vergeten in uw oorlogen die niet gewonnen werden sinds 1945. Tweemaal een klaterende overwinning.
@ A. Goossens:
Als een land oorlog voert, dan moet er toch wel mee rekening worden gehouden dat soldaten daarbij kunnen sneuvelen. En als een land zich dat niet of nauwelijks kan veroorloven, gewoon omdat de maatschappelijke pressie op de politieke en militaire gezaghebbers met elk thuiskerende doodskist groeit, dan is de oorlog al van tevoren niet te winnen.
Overal op de wereld zullen ouders heel onwillig zijn hun enige zoon naar het slachtveld te sturen.
Maar als er per familie twee, drie of vier zonen beschikbaar zijn, dan ziet het er al heel wat anders uit - mits er een maatschappelijke voedingsbodem voor bestaat, bijv. door Jihadisme of Nationalisme.
"Tweemaal een klaterende overwinning"
Ok. De VS kunnen wel nog oorlogen winnen en landen bezetten, maar ook zij vermogen niet er rust en vrede in te brengen. Zodra de soldaten hun zwaarstbewaakte barricaden verlaten, wordt elke routinepatrouille tot een levensbedreigend risico.