Beste Margreet Fogteloo;
Soms schrijf je mindere stukken, maar deze keer geef je m.i. een goed beeld van onze maatschappij met betrekking tot het "Gezin" Dat hoeksteentje is jarenlang belachelijk gemaakt. Uit welke hoek de individuele vrijheid zozeer werd benadrukt, zullen we het maar niet hebben. Alles kun je plaatsen in de rubriek oorzaak en gevolg. Kijk maar naar het onderwijs, bakermat van nu bestaande hopeloos gemis aan kennis, om over diepgang helemaal maar te zwijgen. De verhouding tot onze kinderen is vandaag de dag bijna idioot te noemen. Ouders zijn geen voorbeeld, meer en weten niks of willen dat voorbeeld ook niet zijn want moeilijk. Kinderen hebben overvolle agenda's want ze moeten van alles. Geen wonder dat ze soms ondraaglijk egocentrisch zijn omdat ze daarin worden gevormd. Dat is geen verdienste van die ouders, dat is nalatig. Zelden wordt er nog gecorrigeerd of ter voorbeeld getuchtigd, want je bent zo aansprakelijk. Kinderen zijn niet minder aanhankelijk en vooral afhankelijk dan vroeger, alleen de ouders laten het er bij zitten. Zelf niet volwassen genoeg, althans dat wordt zo lang mogelijk uitgesteld. Tomeloos ook aan alles willen meedoen en geen tijd hebben of gelegenheid scheppen voor (zelf) reflectie. De vaders schijnen al helemaal buiten beeld. Je ziet voor allerhande vraagstukken alleen maar "moeders" die van alles beweren maar niemand heeft enig idee waar ze het over hebben. Voor de klas nog zelden het mannenvolk, alleen maar juffrouwen. Vooral jongetjes hebben het moeilijk. Die kunnen hun natuurlijke energie niet meer kwijt omdat niet wordt gezien en begrepen dat ze van meisjes verschillen. Ze hebben een heel andere attitude maar alles wordt vanuit het gelijkheidbeginsel beredeneerd en dat is volstrekt onjuist. Nergens nog de rede maar alles vanuit de emotie. Aangepast kuddegedrag, dat zie je wel ja. Huilende mensen bij een ongeluk of anderszins, terwijl ze het slachtoffer helemaal niet kennen. Kinderen zin niet bepalend voor je gelukgevoel. Ze horen bij je leven als je mazzel hebt, maar dan moet je ze ook helpen en zaken bijbrengen waar ze werkelijk wat aan hebben. Alleen die ouders, die weten gewoon niet meer hoe ze dat moeten invullen. Nee, celletjes invriezen voor later. Alles maar opschuiven omdat je zo nodig aan jezelf moet toekomen. Dat is erg, heel erg, voor dat kind in kwestie dan wel te verstaan.

Ik heb dit artikel gelezen,alsmede de commentaren.Ik wil het niet beter weten.Ik ben geen pedagoog.Ik ben 65 plusser en heb het een en ander zien evolueren.Mijn vader werkte en mijn moeder was thuis.Als ik samen met mijn zus uit school kwam rond 16.00 zette mijn moeder thee,ik werd erop uit gestuurd om een marsreep van 15 cent te kopen,deze werd bij het thee drinken in drie stukken verdeeld.Wat een heerlijke sfeer van geborgenheid!!.Je had toen draadomroep van de PTT met drie radio kanalen,luisteren naar "alleen op de wereld" Veel spelen in de speeltuin van de speeltuinvereniging.Op maandagavond naar de figuurzaag/fineerclub.Met weinig middelen een leuke jeugd gehad.Orde en gezag,alsmede saamhorigheid.Een keer per jaar een weekje in een zomerhuisje naar Hollandse Rading.Bij de buren televisie kijken met andere buurjongens,je zat op een plank die tussen twee stoelen geplaatst was.Je betaalde een dubbeltje en kreeg een glas Ranja.Mijn beide kinderen hebben een druk leven,de ouders werken allebei.Opa moet bijspringen door op te passen danwel naar het zwembad te gaan,want met vijf jaar zijn zij bezig hun A en B te halen.Of naar de voetbaltraining.De ouders hebben het druk,zelfs de kleinkinderen,als ik bij hen op visite kom,waar in elke kamer een TV en computerspel staat,word opa begroet en gaat men verder met een computerspel aangesloten op de TV. Voor opa heeft men geen oog meer!Een dagje met opa in de trein,daar heeft geen enkel kleinkind interesse in.Naar Artis dan,nee opa daar zijn wij al zo vaak geweest.Ook zijn de kinderen wijzer,mijn kleinzoon van 5 vertelde; "opa je bent homo als je met een man vrijt",toen ik 14 jaar was wist ik van niets.Toen ik met mijn moeder in de tram stapte,was het eerste wat ik leerde opstaan voor ouderen.Je ziet thans kinderen niet opstaan.In 1955 leefde er in Nederland 8 miljoen mensen,thans het dubbele .Ik wil mij niet op de borst kloppen,maar als de opa"s en de oma"s niet bijspringen dan komen vele werkende ouders in de problemen.Ik werk twee dagen per week,het gaat op aan de kleinkinderen,men rekent erop dat opa bijspringt.In mijn jonge jaren kwam men niet zo gauw in aanraking met psyghologen,pedagogen etc.Wellicht doet mijn verhaal niet terzake,maar mijn gedachten werden geprikkeld na lezing.In 1955 wilde ik naar de bioscoop Hollandia nabij het Haarlemmerplein,dit kostte 30 cent,een bedrag wat mijn moeder niet kon missen,en ik wilde zo graag,bij de melkboer op de hoek stonden de kratten met lege melkflessen buiten,ik haalde twee lege melkflessen uit de krat,ging de winkel binnen en incaseerde statiegeld waarmee ik alsnog naar de Hollandia kon.Ik durf dit nu te vertellen ,daar ik meen dat deze boevenstreek verjaard is.Die bioscoop bestaat nog steeds.Ik zie nog die blauwe tram met bijwagen door de Haarlemmerstraat rijden(lijn 12),ik was toen dol op trams,niet wetende later zelf trambestuurder te worden.Dit edele beroep... met later kaartcontroleur heb ik 35 jaar beoefend.Zij vermeld voor de geinteresseerde dat de trams voor naast het lijn nummer een vierkant vakje tonen met een kleur,dit was voor de analfabeten.Begin vorige eeuw kwam de kinderwet van de liberaal Sam van Houten,die de kinderarbeid afschafte en de leerplicht invoerde,als dit niet zo is mag u mij corrigeren.

Leuk verhaal heer Nap.De zoon van de melkboer leeft nog die komt alsnog het statiegeld met de rente innen.