Is het niet vooral het feit dat de Spaanse economie nauwelijks bestaat, dat de oorzaak vormt voor de grote malaisse in het land? Spanje heeft na Franco geen solide economie opgebouwd, maar een grote virtuele markt ontwikkeld. Er kwamen geen alternatieven voor de tanende Spaanse scheepsbouw, ooit een grote tak van sport. Het zuiden is niets meer dan de moestuin van Spanje met vele vakantieoorden voor rijke buitenlanders. De enorme binnenlandse chauvinisme voorkomen gestructureerd nationaal beleid, door de federatieve bestuursvorm. Opleidingen waren tot diep in de jaren negentig van droevig niveau, en kunnen pas enkele jaren in de middenklasse van Europa meedoen. De on-wijze massa investeringen in onroerend goed zorgde, net als in Ierland, voor een enorme bubble. Nu die gebarsten is, resteert er niets waarin Spanje zich onderscheidt behalve de traditionele land- en tuinbouwindustrie met zijn vruchten en wijnen.

Spanje en Ierland hebben met de enorme gelden aan Europese subsidies niets duurzaams opgezet. Het is precies die gevestigde 'luiheid' die ook in ons land sterke kritiek sondeert voor subsidiecynisme. En vermoedelijk terecht.

Daarnaast is Spanje geteisterd door socialisme als reactie op de dictatuur van Franco. De generaal-pardons zijn funest geweest, een extra duwtje in de verkeerde richting voor het land, want ze kunnen de last totaal niet aan van al die onderontwikkelde kanslozen uit de kop van Afrika. Het is een kwestie die thans heel Europa zich begint te realiseren. Want ondanks de slappe retoriek op populistische verschijnselen als zouden de nationalistische stromingen klassiek discriminatoir preken, blijkt ook aan de Mediterrane kust een toenemend nationalisme te ontstaan. Italië, Frankrijk en Spanje kunnen de enorme kansloze bevolkingsgroepen totaal niet herbergen, omdat ze op alle fronten blokken aan de benen van de Europese rijkdom zijn geworden. Het vergt moed om dat toe te geven, maar zo lang de gevestigde politiek dat niet doet, de EU zich steeds verder vervreemdt van de Europese lidstaten, koersen we slechts af op een totale implosie van Euro en EU. Als straks het FN in Frankrijk de president mag leveren, wat bepaald niet utopistisch lijkt, zijn de rapen gaar. Dan is het verval van de EU ingezet. Louter en alleen door arrogante elitaire politiek door zachte heelmeesters en achterlijke ambities als zou de hele rijkdom zoekende wereld zich vrijelijk in Europa mogen vestigen en Europese ontwikkelingslanden onvoorwaardelijk te subsidiëren. Simplistische droompolitiek sinds de jaren negentig. We zien momenteel een massale correctieve beweging in Europa. Er is wind gezaaid, maar er wordt storm geoogst.

NAP, de EU staat volledig op scheuren. Er is een veel grotere crisis binnen de Europese Federatie dan de media naar buiten (durven) brengen.

Het monetaire pact staat op springen. Wat alle specialisten vorig jaar al zeiden komt volledig uit. De fondsen voor de zwaar-weer-landen zijn veel te laag. Er moet massaal worden bijgepast. Geld dat we nooit of pas op heel lange termijn terugzien.Honderden miljarden. Dat is de investering die in de Euro moet worden gedaan. Zo'n feest blijkt dat muntje dus niet te zijn. Een gevolg van onverantwoord beleid door zwakke landen in de Eurozone op te nemen. En we zijn nog lang niet aan het eind van die malaise. De onderliggende problematiek van de schulden is totaal niet opgelost. Uiteindelijk kan het er nog steeds op uitdraaien dat de banken de Griekse, Ierse en Spaanse leningen alsnog geheel of gedeeltelijk moeten afboeken. Nog eens miljarden verlies, vermoedelijk met nog meer staatsbanken als gevolg. Er mogen dan boeien in het water zijn gegooid voor de drenkelingen, maar ze moeten eerst nog uit het water worden gevist voordat ze te moe zijn van het drijven. De Euro is in groot gevaar daardoor. Nog kwalijker is de verdeeldheid in de Unie. Er wordt stelselmatig gekonkeld tussen grotere landen. Zoals verwacht. De Unie is veel te groot geworden, de inbreng van grote landen veel te relatief, en dus gaan grote landen konkelen. Nederland mag dan sec tot de G-16 behoren, maar wordt bij die schimmige vergaderingen en afspraken niet betrokken. Die schaduwagenda is funest. Het ondermijnt de Unie volledig.

Een andere ontwikkeling zien we in de nationale staten. De Euroscepsis neemt in alle landen enorm toe. De EU en Euro-pact laten zich typeren door vrijblijvendheid. Sanctiepakketten ontbreken of worden vermeden, landen uit de EU of Euro-pact gooien is een laatste redmiddel. Italië doet gewoon waar het zin in heeft, Spanje idem. Griekenland tilde de boel, Ierland werd gespaard ondanks woekerpolitiek. Frankrijk staat op het punt een nationalistische president te krijgen. De fanatieke Duitse steun voor de EU is tanende.

Er hangen donkere wolken boven de EU. Een gevolg van een veel te grote ambitie. De EU is een oneigenlijke moloch geworden die steeds verder afstaat van de wensen van de onafhankelijke leden. Dat vertaalt zich nu in snel toenemend nationaal verzet tegen EU en Euro beleid. Ondertussen wordt de eigen dynamiek van Brussel steeds sterker. De kikkers dreigen allemaal uit de emmer te springen. Ik denk daarom dat we aan de vooravond staan van een enorme Europese crisis, waarbij niet alleen de Euro op het spel staat, maar de gehele EU in haar huidige constellatie. Dat zal de Europese economie een enorme knauw geven.