Censuur of hersenspoeling? Voor sommige lezers een zegen, voor het kritisch gehalte echter een domper. Terecht zijn er ook reportages over allochtonen die het goed doen. Wat echter opvalt is een stroom artikelen en essays waarin het aloude nuffige cultuurrelativisme hoogtij viert. Het begon met Dick Pels, ging verder via Frans Verhagen en dan nu de Amerikaanse geleerde John R. Bowen (De Groene van 18 februari).
Er wordt steeds gehamerd op twee boodschappen. 1: wie kritiek heeft op de islam (of op allochtonen) is bekrompen, verwend, bang, hufterig, discrimineert, zit fout, snapt er niets van. Daarbij speelt Bowen en passant weer de racismekaart. Zoals bij het toenmalige positivisme over de vrijemarkteconomie: critici zijn vervelend en dom en hebben geen recht van spreken. 2: de gewone allochtoon of moslim is nu eenmaal conservatief en wijst homoseksualiteit af, hetgeen moet mogen, want de paus en de neocons denken er toch ook zo over? Net als de homofobe Hollanders van vroeger...
In vpro's Zomergasten maakte Prem Radhakishun terecht gehakt van de mythe dat racisme, discriminatie, uitsluiting, enzovoort alleen bij witte mensen voorkomen. Ze komen ook in virulente vorm bij gekleurde mensen voor. Zoals bekend ook binnen de praktijk van de islam, dit juist als uitvloeisel van het in de essays vergoelijkte conservatisme. Maar de genoemde mythe vormt nog altijd een vaste grondslag voor de recente artikelen in De Groene. Kritiek ten aanzien van de islam of integratie heeft echter vooral betrekking op maatschappelijk-politieke implicaties en weinig te maken met racisme, discriminatie of wat dies meer zij. Merkwaardig is ook het relativisme ten aanzien van de conservatieve allochtoon. Overbodig te melden dat conservatisme in een democratie niet verboden is. Dat weet zelfs een kind. Maar het is ook niet verboden om daar kritisch en waakzaam op te zijn, terwijl in de betogen kritiek juist gehekeld wordt.
De linkse emancipatiestrijd van de afgelopen decennia tegen het klamme conservatisme heeft ervoor gezorgd dat we in een tolerante regio leven waar een paus niet bijster serieus genomen wordt. Of dat dus nu zo zal blijven is maar de vraag, gezien de opkomst van grosso modo sterk conservatieve bevolkingsgroepen waarop kritiek not done is. Je kunt Wilders zo geen ongelijk geven als hij zegt dat links zijn kop in het zand steekt en zijn principes prijsgeeft. Linkse mensen moesten beter weten en juist nu onbevangen en waakzaam zijn. Veel werk aan de winkel!