Zoek_in_het_archief
Historisch_archief
Eerste_groene_1877

Bekijk ook het Historisch archief

In het historisch archief vindt u in facsimile de eerste 64 volledige jaargangen van De Groene, van 1877 tot en met 1940.

 
Zoekresultaat
  • 01-12-2008Discussieer mee: Bang Nederlandgratis5 reacties‘Nederland is in een paar jaar tijd veranderd in een in zichzelf gekeerd, geborneerd, angstig land’, concluderen socioloog Jan Willem Duyvendak, financieel-geograaf Ewald Engelen en politicoloog Ido de Haan in het zojuist verschenen Het bange Nederland. Pleidooi voor een open samenleving.Net als eerder onder meer Geert Mak in zijn spraakmakende essay Gedoemd tot kwetsbaarheid, beschouwen zij angst als de nieuwe grondtoon in de Nederlandse samenleving. Angst voor buitenlanders, voor geglobaliseerd kapitalisme en voor een vijfde colonne van kosmopolieten en multiculturalisten. Opvallend genoeg wijzen de auteurs niet met de beschuldigende vinger naar het volk. Het is de elite die bang maakt, die in het bestrijden van angst een nieuwe rechtvaardiging voor haar bestaan heeft gevonden. In reactie op dit ‘klamme nationalisme’ pleiten zij voor de open samenleving, ‘voor een internationaal georiënteerde economie, voor een beschaafde omgang met culturele verschillen en voor een eerherstel van de politiek als beroep’. Is dat het
  • 02-05-2008De optimistgratisHoofdcommentaarKoen KleijnReageer onlineNa 1968 is alles slechter geworden. Amerikaanse presidenten bleken leugenaars en schoften. Popmuziek werd commerciële troep. Wielrenners bleken doping te slikken. Arbeiders werden lid van de Tros en wilden een eigen huis, op een woonerf, niet in een commune. De Bijlmer verpauperde, Joop den Uyl stierf. En niemand geloofde meer in iets. Dat kon ook niet, natuurlijk. Zelfs de allergrootste enthousiasteling met het allerminimaalste verstand begreep dat het onmogelijk was geworden jezelf nog maoïst te noemen. Dat kon in de Parijse euforie, misschien, maar daarna niet meer. Bij bosjes hebben de communisten en andere idealisten zich later verontschuldigd voor hun grote mond. Zij waren tot inkeer gekomen. Niet zij waren fout, natuurlijk – ze waren misleid, door de foute ideologie, de foute ideologen en door hun jeugdig enthousiasme. Wat restte was de grote matheid van het midden, of de radicale franje van het extreme. Wat er aan geloof had
  • 04-05-2007Al vijftien jaar stuurloosgratisHoofdcommentaarHubert Smeetsreageer online: klik hierFormeel is de PVDA nu pas een weekje stuurloos. Er is immers alleen nog interim-management. Voorzitter Michiel van Hulten bleek achteraf ad interim. Opvolger Ruud Koole is het op voorhand. En partijleider Wouter Bos kan interim worden, omdat hij de nukkige weerbarstigheid mist die Wim Kok vijftien jaar geleden wel had toen de PVDA ook een dood vogeltje was. Het voortijdige vertrek van Van Hulten onthult echter meer dan een individueel fiasco. Het is dat de PVDA nog betaalde functionarissen in dienst heeft, anders zou zelfs de contributie niet meer worden ingeboekt. Voor het overige moet de partij zich erop voorbereiden dat ze haar feitelijke monopolie op machtsvorming ter linkerzijde kwijt raakt. En nog deerniswekkender is het dat dit Latijnse perspectief – in Italië heeft de sociaal-democratie sinds Pietro Nenni een zieltogend óf corrupt bestaan geleid totdat ze in rook opging – niet echt wil postvatten. Peilingen
  • 16-02-2007Terug naar de toekomstgratisHoofdcommentaarHubert Smeets
Filter_op_auteur
Meest_gelezen