14

Jaargang 121, Nr. 14

In deze editie

Redactioneel

Op zoek naar een vlag

Amerika is toe aan een nieuwe ideologie. De Koude Oorlog is voorbij, de Nieuwe Wereldorde nogal wazig. Waarop nog koersen in de buitenlandse politiek? Samuel Huntington heeft een recept: beschavingsblokken, zeven op de hele wereld. En netjes binnen de grenzen blijven, anders gaat het mis. Clinton ziet er wel wat in. Samuel P. Huntington, The Clash of Civilisations and the Remaking of World Order. Simon & Schuster, 368 blz. 383,30 SINDS DE VAL van Moskous imperium is het geo-strategisch debat in Amerika heel wat levendiger geworden, zoals de huidige controverse over Sam Huntingtons The Clash of Civilisations illustreert. Tijdens de lange Koude Oorlog was immers zoveel vanzelfsprekend: wie de vijand was, wat de inzet was, hoe, waar en onder welk vaandel er moest worden gevochten. Sinds George Kennan bij de aanvang van de Koude Oorlog de containment-strategy formuleerde, ging het debat in Amerika’s denktanks enkel nog over tactiek. Dat de wereld een schaakbord was waarop het ‘communistische’ Oostblok en het ‘vrije’ Westen een strijd op leven of dood voerden en dat elk stuk op het bord wit of zwart was, stond buiten kijf. Er werd wel gediscussieerd over wat de volgende zet moest zijn: kon Amerika een pion als Zuid-Vietnam opofferen om China aan zijn kant te krijgen? Of zou het op die manier een hele reeks andere pionnen verliezen? Wat was het beste antwoord op Moskous offensieve zet in Afghanistan? Maar binnen de foreign policy community was iedereen universalist: overtuigd van de superioriteit en universele toepasbaarheid van het westers model, èn internationalist: overtuigd van de noodzaak dat de Verenigde Staten die strijd met een actieve interventiepolitiek moest leiden.

Tom Ronse, 2 april 1997

Dichters&Denkers