17

Jaargang 123, Nr. 17

In deze editie

Redactioneel

Dichters&Denkers

Rubriek

De bevrijdende lach

Ooit was het simpel. Mensen die een mening hadden die u niet aanstond, snoerde u de mond met meesterlijk sarcasme. Het enige dat u hoefde te doen was hun standpunt iets overdrijven. Dan bleek zonneklaar hoe dom en verwerpelijk het was. G.A. Karamat Ali denkt dat het oude recept nog steeds werkt. In Alleen voor allochtonen probeert de auteur de draak te steken met inburgeringscontracten. In de vorm van een spoedcursus Nederland worden nieuwkomers ingewijd in de hypocriete Nederlandse samenleving. Er staan veel dingen in die waarschijnlijk bedoeld zijn om te lachen. Karamat Ali neemt het alomaanwezige calvinisme van de Nederlander op de hak en laat zijn hoofdpersoon - een handelsreiziger in chauvinisme - de allochtonen vertellen dat Nederlanders in de oorlog geen joden hebben weggevoerd. Aan het einde van het boekje slingert de auteur de boodschap nog eens met een duizend-wattversterker de kamer in: ‘In beginsel mag u van mij hier blijven. Ik maak echter een onverbiddelijke restrictie. Indien u een domme en humorloze persoon bent, kunt u, wat mij betreft, terstond weer vertrekken. Bent u niet meer welkom. In Nederland is geen plaats voor nog meer domme en humorloze mensen. Het land barst bijna uit zijn voegen door de meer dan acht miljoen domme en humorloze figuren die hier reeds wonen. En de ad-remsten onder ons hebben voor deze specifieke overbevolkingssituatie een prachtige, duidelijke omschrijving bedacht, waarmee ik het van harte eens ben: vol is vol.’

Pieter Hilhorst, 28 april 1999