6

Jaargang 123, Nr. 6

In deze editie

Redactioneel

Dichters&Denkers

Rubriek

Lego voor gevorderden beeldende kunst

In De Appel in Amsterdam is een caleidoscopische tocht uitgezet naar de mogelijke toekomst van het Nederlandse stedebouwkundig landschap. Misschien, zo lijkt gastcurator Hanru te denken, maakt het Nederlandse geloof in de maakbaarheid van het (stedelijk) landschap de visionair in ons wakker en dwingt de beperkte speelruimte in een klein, dichtbevolkt land fantasie en inventiviteit af. De tentoonstelling unlimited.nl-2 is een inventarisatie van vrijdenken over architectuur, stedebouw en de functies van de stad en is duidelijk schatplichtig aan Rem Koolhaas’ ideeën over urbanisatie. Het architectenbureau MVRDV steekt de draak met het overdonderende arsenaal aan absurd gedetailleerde regels en verordeningen in Nederland door ze als vervreemdende slogans aan de muur te hangen. Vervolgens schetsen zij een alternatief voor de permanente stad door het ‘lite urbanism’-concept toe te passen op de vinexlokatie Eendragtspolder: flexibele stedebouw gericht op verandering. Hans van Houwelingen heeft voor de installatie Holland Country een luchtfoto van een kuststrook met de zee, een dijk, het groene achterland en een kuststadje over een tafel gespannen. Bij binnenkomst begint een ventilator het water over de dijk heen te blazen. Het land overstroomt, maar het water wordt keurig opgevangen in gereedstaande teilen. De mythe van het klassieke, Hollandse landschap in een notedop compleet met de continue bedreiging van de status quo en het controle-freaksyndroom van de Nederlander.

Marie Jeanne de Rooij, 10 februari 1999