14. een avond met rianne

David was bleek om de neus toen hij uit het reuzenrad stapte. Rianne deed net alsof ze het niet zag. ‘Kom jongens’, zei ze tegen de neefjes. ‘Jullie moeten naar huis.’ Frans en Zip protesteerden: ‘Maar we zouden…’, ‘En we willen nog…’ Rianne schudde geirriteerd haar hoofd. ‘Nee’, zei ze kortaf. ‘Mijn portemonnee is leeg.’

David verkeerde in tweestrijd. Toevallig had hij net een aanzienlijk bedrag gevangen voor een reclametekst. Eigenlijk schaamde hij zich daarvoor - liever verdiende hij uitsluitend zijn brood als journalist - maar hij had de verleiding niet kunnen weerstaan. ‘Weet je wat’, zei hij, 'jullie mogen…’.
Rianne onderbrak hem. 'Ze moeten naar huis, David. Echt.’ Haar gezicht stond nors. Die kwade blik maakte haar aantrekkelijker.
Terwijl ze het kermisterrein af liepen, vroeg David voorzichtig: 'Gaan we straks samen eten?’ Ze gaf eerst geen antwoord. Pas toen ze op de tramhalte stonden, keek ze hem aan. 'Ik heb geen …’ zei ze. 'Oh, maar ik trakteer!’ zei David haastig. Rianne accepteerde het aanbod aarzelend.
Later vroeg hij zich af hoe berekenend zijn suggestie was geweest, om 'iets te halen bij de meeneem-Kantonees bij mij om de hoek, heel lekker, je weet niet wat je proeft’. Rianne had duidelijk haar bedenkingen gehad, maar had niet durven eisen dat hij haar mee zou nemen naar een restaurant. Was ze bang voor verplichtingen?
Terwijl ze met de Pekingeend in een plastic tasje naar zijn huis liepen, merkte David dat ze zich slecht op haar gemak voelde. Dat vond hij irritant. Waarom deed ze zo vaag? Waarom liet ze elk initiatief aan hem over? Nogal ouderwets. Misschien moest hij daar dan ook maar op een ouderwetse manier gebruik van maken. Met een zwaai deed hij de deur open. 'Treedt binnen’, zei hij galant.
Ze aten bij kaarslicht. Na de koffie viel er een broeierige stilte. Ze keken elkaar aan. Er gebeurde niets. Davids blik dwaalde naar haar borsten. Rianne stond abrupt op. Luidruchtig begon ze borden en bestek te verzamelen. 'Niet doen’, zei David en trok haar op schoot.
Haar lippen waren zacht en prettig onbekend. Al snel liet hij zijn handen over de strakke, synthetische stof glijden die haar bovenlichaam omsloot. Interessant! Vooral in combinatie met de blote huid van haar hals. Ze rook lekker. Ergens in de diepte van zijn lichaam begon zich een spanningsveld op te bouwen van een veelbelovend hoog voltage. Jammer dat Rianne zo'n vormeloze spijkerbroek droeg. Hij prutste aan de knoop.
Plotseling gleed ze van zijn knieen en begon met haar rug naar hem toe haar jeans uit te trekken. Haar bodystocking glansde zilver. Voordat David het kon verhinderen, stroopte ze ook dat gladde, visachtige vel af. Nu droeg ze alleen nog maar een grote, witte onderbroek. Met een hand op de rugleuning van haar stoel wendde ze zich verlegen tot David. Vol verbazing keek hij haar aan. Ze sloeg haastig een arm voor haar boezem.