1995

Een mooi getal, dus een mooi jaar. Negentienvijfennegentig klinkt ronder, melodieuzer, optimistischer dan negentienvierennegentig, dat is zeker. Het moet u beter gaan in het komende jaar dan in het vorige jaar, dat wil ik en dus gebeurt het. Het wordt een topjaar! Moet er nog iets aan toegevoegd om het exceptioneel te maken? De heer Bolkestein treedt af. Hij is al in de statenverkiezingen begonnen, dus roept hij op het ogenblik extreme dingen tegen het kabinet over ongeveer alles wat in zijn hoofd opkomt. Er deugt niks van het beleid. Hij zit als fractievoorzitter buiten schot, dus hij kan z'n gang gaan, in tegenstelling tot politiek leiders die wel regeringsverantwoordelijkheid op zich hebben genomen door minister te worden. Het is prijsschieten. Let maar op: na 8 maart gaat hij het kabinet omhelzen en de hemel inprijzen en dan treedt hij af.

Het kabinet gaat iets doen voor de ouderen en voor de laagste inkomens, aan werkgelegenheid en aan legalisering van langdurig hier verblijvende vreemdelingen. Goed zo. Het wordt een gezond jaar, de economie trekt aan en er wordt een middel tegen aids gevonden. Uw eetlust neemt af, waardoor uw gewicht beter in balans komt. Uw sterren staan gunstig. Cholesterol blijkt onzin te zijn, evenals joggen.
De correctieve referenda lopen naar tevredenheid af. De politiek wordt geloofwaardiger en het weer blijft een onderwerp van gesprek. U gaat op reis. Uw liefdesleven bloeit, nieuw vuur jaagt door uw aderen.
Iemand gaat u vertellen dat u er schattig uitziet en dat is u in jaren niet gebeurd. U gaat genieten.
En ik? Ik blijf denken dat het afgelopen moet zijn met de oorlog.