Een aantal van de gedichten in Doe het toch maar verschenen eerder tijdens uw optredens als spoken-word-artiest. Welke gedichten heeft u meegenomen in de bundel en waarom?
Ik heb nagedacht over de vraag: ‘Leeft het nog in tekstvorm?’ Een tekst kan heel leuk zijn op het podium en passen bij het thema van een avond, maar dan niets meer doen voor de lezer op papier. Ik had verder geen vooropgezet plan met een rode draad voor de bundel. De bundel is een presentatie van zes jaar aan dichtwerk en dus zes jaar van mijn leven.

Met welk gedicht uit uw bundel heeft u de diepste band?
Dat zijn er drie. Het gedicht Precies goed is een eigen leven gaan leiden. Ik heb daarvoor ook een Poëziester gewonnen. Daarnaast heb ik veel reacties gehad op Dat je weet dat je liefhebt. Iemand vertelde mij dat het gedicht zijn relatie had gered. Zou je woensdag zwart willen zijn? brengt veel in beweging. Ik kreeg onlangs een uitnodiging voor een evenement en de organisator zei: ‘We vragen je niet omdat…’ De zelfliefde, de liefde en het maatschappelijk debat zijn belangrijke onderwerpen in mijn werk. Deze drie gedichten dragen dat uit en daarom voel ik me er het meest verbonden mee.

Als u iets zou kunnen veranderen aan wat u heeft geschreven door de jaren heen, wat zou dat zijn?
Ik heb al veel veranderd. Het leven is in beweging, dus de taal ook. Mijn gedichten zijn soms niet meer up-to-date en dan zijn ze toe aan verandering. Dat vertel ik ook in mijn bundel. In Billenman dicht ik over mannen- en vrouwenlichamen. Daar heb ik wat aan toegevoegd, namelijk: ‘lichamen die nog onderweg zijn, of noch het een noch het ander’. Ik ken niet alleen maar mannen en vrouwen maar ook non-binaire personen. Mijn kennissenkring verandert. Daarom heeft zo’n tekst soms een update nodig.

Welk boek ligt er op uw nachtkasje?
Zeg maar boeken. Ik ben in ieder geval benieuwd naar Ongekende liefde van Vamba Sherif, dat boek ligt al klaar op mijn nachtkastje. Maar momenteel lees ik nog De atlas van overal van Deniz Kuypers en Afropean van Johny Pitts. Ik lees door elkaar en daar komt ook nog bij dat ik veel boeken luister. Nachtenlang kan ik naar boeken luisteren. Ik luister misschien nog wel meer dan dat ik lees. Zo kom ik namelijk uit bij boeken die ik anders helemaal niet tot me zou nemen, zoals de biografie van Patty Brard.

Welk boek, geschreven door iemand anders, zou u zelf geschreven willen hebben?
Dat zijn twee boeken: Drinking Coffee Elsewhere van ZZ Packer en Friday Black van Nana Kwame Adjei-Brenyah, beide geweldige verhalenbundels. Packers personages zijn vaak afwijkend of hebben moeite om erbij te horen. Ik ben van de personages gaan houden, juist omdat ze niet doorsnee zijn. Daarnaast nemen de verhalen onverwachte wendingen. De verhalen in Friday Black zijn dystopisch. Ze gaan over de uitwassen van racisme en de consumptiemaatschappij. In een van de verhalen voelt een witte man zich bedreigd door vijf zwarte kinderen en vervolgens zaagt hij hun hoofden eraf. Aan de ene kant zijn de verhalen bizar, aan de andere kant staan ze ook niet ver van de waarheid. Onder dat absurdisme zit een herkenbaar en voorstelbaar verhaal. Bovendien vind ik in Nederland de verhalenbundel een ondergewaardeerd genre. Ik heb zelf nog maar een paar korte verhalen geschreven, maar ik wil op een gegeven moment een verhalenbundel gaan schrijven.

Wie van uw tijdgenoten wordt over 100 jaar nog steeds gelezen?
Ik denk ‘t Hooge Nest van Roxane van Iperen, omdat mensen altijd geïnteresseerd blijven in beweegredenen en groepsgedrag. De verhalen van oorlog zullen ook altijd verteld worden. Ik denk dat we willen blijven leren van cruciale momenten uit het verleden. ‘t Hooge Nest lijkt me zo'n boek dat we dan nog steeds oppakken.

Wie zijn uw favoriete dichters?
Audre Lorde, Lucille Clifton, Nikki Giovanni, Morgan Parker, Roger Robinson, Wislawa Szymborska, Linton Kwesi Johnson, Valzhyna Mort, Jean ‘Binta’ Breeze, Jericho Brown, Derek Walcott, Naomi Shihab Nye en Sonia Sanchez.

Wat hebben zij gemeen?
Een aantal van deze dichters zijn ook performers. Het zijn veelal verhalende dichters die de maatschappij, het menselijk gedrag en de geschiedenis tegen het licht houden.

Als u een schrijver zou kunnen zijn waar en wanneer dan ook, waar en wanneer zou dat zijn?
Ik denk over vijftig jaar. Hopelijk leven we dan in een post-raciale, post-gender- en post-klassenmaatschappij. Ik hoop dat we tegen die tijd niet meer de discussie hoeven te voeren over of er wel genoeg vrouwen en mensen van kleur op de leeslijst staan. We leven nu nog te veel in een gecategoriseerde samenleving. Ik wil dat geslacht, kleur, klasse en verschillende generaties er niet meer toedoen en dat je wordt beoordeeld op je werk. Ik weet dat dat heel idealistisch klinkt, maar momenteel horen we in de literatuur voornamelijk de dominante stemmen waardoor het verhaal niet compleet is. Misschien verandert dat pas over vijfhonderd jaar, misschien ook wel nooit.

Waar zou u dan nog over schrijven?
Goede vraag! Er blijft genoeg over, want ik schrijf natuurlijk ook veel over het gedrag van mensen, klimaat, de liefde, over kinderen opvoeden en aan de wereld schenken en de wereld aan kinderen schenken. Er zijn genoeg dingen waarover ik me verwonder en die vrij verschoond zijn van geslacht, kleur en klassen.

Heeft u verborgen talenten? Als u geen schrijver zou zijn, wat zou u dan zijn?
Ik zou graag danser willen zijn. Schrijven vindt erg veel plaats in je hoofd en het lijkt me fijn om iets fysieks te doen. Ook zou ik graag rapper willen worden, maar dat ga ik ook nog doen. Je bent nooit te oud om nog iets te worden.

Er staat een tafeltje langs de Seine klaar, met een wit laken, twee wijnglazen, een kaars. Obers in jacquet staan paraat. Welk personage uit de wereldliteratuur zou u voor een diner uitnodigen? En waar zouden jullie het over hebben?
Ik zou graag dineren met Celie uit The Color Purple van Alice Walker. Het ligt eraan vanaf welke pagina ik haar spreek. Als ik mag kiezen dan zou ik het mooi vinden wanneer ze op driekwart van het boek uit het verhaal stapt en deel zou nemen aan het diner. Dan gaan we het hebben over haar reis, want ze heeft op dat moment van het verhaal zoveel over zichzelf geleerd.

Wat heeft u onlangs nog geleerd van een boek?
Ik ga dan toch even naar de biografie van Patty Brard. Dat boek heeft me er weer eens op gewezen dat we vrouwen zo makkelijk in een kwaad daglicht zetten. Het verhaal van Brard laat goed zien dat er zoveel mannen zijn die misbruik van haar hebben gemaakt en we kijken allemaal toe hoe dat gebeurt. Ik heb me laten meeslepen door beeldvorming van haar in de media en ik denk dat veel mensen dat ook hebben gedaan.

Welk boek zou iedereen op zijn achttiende gelezen moeten hebben?
Ten eerste: dat moet iedereen lekker zelf weten. Ten tweede: als ik toch iets mag adviseren… (lacht) Ik zou gaan voor 67 seconden van Jason Reynolds of The Poet X van Elizabeth Acevedo. Zij schrijven dicht bij de taal van jongeren. In die boeken is de taal dynamisch en in vrije vers vorm, zoals spoken word. Voor jongeren is dat heel toegankelijk om te lezen. Het lijkt me een goede kennismaking met literatuur.

Wat was uw favoriete kinderboek?
Tom Tippelaar van Annie M.G. Schmidt en Jan Marinus Verburg. De hoofdpersoon heeft grote flaporen en belandt op een eiland waar iedereen iets mankeert. Het boek heeft een mooie combinatie van werkelijkheid en fantasie.

Marieke Lucas Rijneveld of Lize Spit?
Rijneveld. Vanwege de poëzie.

Zadie Smith of Joan Didion?
Smith

Szymborska of Pessoa?
Szymborska. Maar ik ben ook dol op Pessoa.

Toni Morrison of Alice Walker?
Ik weiger om te kiezen.

Chimamanda Ngozi Adichie of Ben Okri?
Lastig, maar ik kies voor Okri.

Nina Simone of Aretha Franklin?
Wederom weiger ik om te kiezen.