32 (en slot). een climax

David slikte. In het licht van de volle maan, die helder en koud naar binnen scheen in de donkere spreekkamer van neuroloog LeBlanc, stond een vrouw die afkomstig leek uit een fantasie. Of een SF-film. Misschien een SM-video…

Lucille R. Nauta had zich verkleed. De rode laklaarzen, die hem al zo opgewonden hadden in het restaurant, bleken helemaal door te lopen tot halverwege de dij. Daarboven kwam een stukje grove netkous. Nauta had haar slanke doch weelderige torso gehuld in een pakje van zwart rubber. Haar armen waren gedeeltelijk bloot; ze droeg witte handschoenen van dun plastic. Wat David helemaal in de hoogste staat van paraatheid bracht, was de rits die ergens bij haar borsten begon en helemaal tussen de benen door liep, naar achteren. Hij probeerde aan ijsblokken te denken, autowrakken, belastingformulieren…
‘Kom hier’, beval zuster Nauta. Nu pas durfde hij haar aan te kijken. Aaah! Ze droeg een glad, zwart kapje dat haar blonde haren compleet bedekte maar het gezicht vrijliet. Het effect was surrealistisch. Gebiologeerd liep hij op haar af. Ze liet hem knielen, vlakbij haar. Vlakbij de lederen bank. David was dankbaar dat ze hem dwong zijn moment supreme nog even uit te stellen. Nauta plaatste zijn hand op de gevoelige plek tussen haar dijen die hij bij vrouwen toch altijd een beetje had vermeden. Hij liet zijn vingers kneden. Na een tijdje gebood ze hem te stoppen. Vaag had hij het gevoel dat hij niet aan al haar wensen had voldaan, maar haar nabijheid was zo overweldigend dat hij zich daar amper rekenschap van gaf. Hij rook leer, rubber, parfum. Zijn eigen zweet. Haar synthetische handen gleden over zijn naakte bovenlijf. Ze keek hem aan terwijl ze langzaam de rits van haar pakje naar beneden trok. Buiten stopte een auto, maar dat drong niet tot hem door.
'Vlug’, commandeerde ze gespannen. David was in alle staten. Met bevende vingers ontdeed hij zich van zijn jeans. Tussen de tanden van de rits drong hij bij haar naar binnen; het metaal was koud en een beetje pijnlijk tegen de huid van zijn jongeheer. Net voor hij explodeerde, realiseerde hij zich in een flits dat hij de condooms in zijn binnenzak had laten zitten. Hijgend, bevredigd en een beetje zorgelijk lag hij even later naast Lucille Nauta, met zijn arm behoedzaam over haar schouders. Dit overtrof alles wat hij op seksueel gebied had meegemaakt, maar toch was er iets mis. Lucille staarde naar het plafond. Plotseling registreerden zijn oren onraad: voetstappen bij de voordeur. Een sleutel in het slot. 'Wat…’ fluisterde hij geschrokken.
Nauta legde een vinger op zijn lippen. De voetstappen liepen door de gang en gingen de trap op, naar boven.
'Ga maar gauw’, zei Nauta koel.
'En jij dan?’
'Ik blijf.’
Haastig kleedde David zich aan. Welk spel speelde ze met specialist LeBlanc? Wat maakte het eigenlijk uit? Bij de deur keek hij nog even om. Ze lag roerloos op de divan. Een mooie, vreemde vrouw die niet voor hem was.