Wekker ging. Naar markt om wonderlijke kalkoeneieren te kopen en bol knoflook. Mochten we op de strakse zwerftocht door bossen bij Buurlo, Ruurlo en Het Loo de weg kwijtraken, kunnen we profiteren van het knoflookgeloof. Gisteravond namelijk toevallig ontdekt dat de punt van een teen knoflook, wanneer als tol gebruikt, na het ronddraaien steeds naar het noorden wijst.
Tegelijk met de eerste verse zonnestralen zijn ook de bloedsinaasappelen gearriveerd. Om meteen voor door de knieen te gaan en mijzelf in de richting van dat zalverig aroma waar het echte restaurant zo sterk in is, te manoeuvreren. Vier trucs in klassiek gedessineerde japonnetjes mogen hartstikke hard meedoen. Aarde op het vuur in de gedaante van kleingesneden knoflook en gemberwortel, even groot gesneden als de standaard zwaluwlucifer en in de warme olie. Truc 1: Glas cognac erover maar niet in de brand steken. Daarin vier in plakken gesneden sinaasappelen vol bloedrood sap, op z'n Marokkaans van alles wat schil en wit vel is ontdaan. Truc 2: Afwachten en roeren en proeven omdat het nu waarschijnlijk iets te zuur is. Corrigeren met lepeltje honing; peper en zout erbij. Truc 3: Die eeuwige creme fraiche erbij. Truc 4: Borst van tamme eend via grill dusdanig roosteren dat hij onder het mes in dunne plakken uiteen valt en alleen even warm hoeft te worden gehouden in de drie voorgaande trucs.