425 …wijn…

Af en toe zou men, wie dat ook zou mogen zijn (over men valt een boek te schrijven maar men doet er in eerste instantie goed aan dat woord zowel in de mond als geschreven zo min mogelijk te gebruiken), wel op de stoel van de wijnkenner willen blijven zitten. Vandaar ook deze prozacyclus in twee delen:

WIJN 1 (Tour Haut-Caussan ‘90, Medoc)
'Men vindt dit lekker: er zit een stukje mocca in. Dat is het nieuwe hout, en om het woord verweven te gebruiken: dat zit prachtig opgesloten in deze wijn. Die zorgt voor een ronding, een bepaalde souplesse, een bepaalde vettigheid. Het is een lekker glas.
Daarbij is de wijnmaker zelf een uitzonderlijk ambachtsman, het terroir waar dit op gebeurt is heel eenvoudig, wat hij daarop doet is fenomenaal. Veel mooier dan de jaargangen daarvoor en ook erna, '90 is een heel rijk jaar!’
WIJN 2 (Domaine du Cayron '89, Gigondas)
'Er zit een soort zoet in, een eerlijk gemaakt glas, daar is geen flauwekul aan te pas gekomen. Het is echt wijn! Had ook twintig, dertig jaar terug gemaakt kunnen worden. Beter verteerbaar dan zijn broertje Chateauneuf-du-Pape. Een technisch detail: kijk eens hoe weinig bruin hier in zit, hoe mooi paars dit nog is: een volle kleur. Voor een '89-er buitengewoon!
Dit is een complete wijn. Harmonieus. De zoeten en de zuren van deze wijn zijn mooi in balans. Hij heeft iets meer zoet dan zuur, dat zou je geparfumeerd kunnen noemen.
Mooie tanninestructuur, en daarnaast geeft hij in de smaak een belegenheid, een rijping te proeven. Dit is het moment, vorig jaar ook al maar toen was hij minder belegen dan nu. Als ik hier een seizoen bij zou moeten zetten dan is dat herfst.’ (Met dank aan Jan van Lissum)