462 …dames…

Thuis hebben we een pan en een pot. Die staan te wiebelen op een achterlijk fornuis en daar kunnen wij goed mee uit de voeten.
Hele volksstammen daarentegen zitten met het turfschip van de magnetron achter de kachel. Ze hebben er zelfs speciale recepten voor. Gehandicapte recepten. Schijnt het allemaal, want wanneer sommige kookjournalisten zo'n helse machine niet van de fabrikant cadeau hadden gekregen om er met wervende schriftuur tegen heug en meug sympathie voor op te wekken, zou je er op een ordentelijk platform nooit iets van horen.

Van beeldopvangapparaat overgeschreven Engels recept voor het ultramaterieomzettingstoestel viel, na het teruglezen van mijn variant van de Dreesvariant en terugbrengen tot stenentijdperkniveau, niet eens zo gek uit.
Uiteraard was het een curry. Neem het ze eens kwalijk.
Die vooral attentie vroeg om de combinatie van een paar allerminst bijzondere bestanddelen, zoals magere kip, vette cashewnoten en willekeurige tomaten. Begonnen met door klein zusje klein gesneden walnoot van gemberwortel en drie tenen knoflook. In twee lepels olie en roeren met favoriete houten lepel. Schep garam masala (vraag uw Surinaamse winkelier). Roeren en twee scharrelborstfilets van kip (in knikkers gesneden) en veel zwarte peper. Zout ook. Bosje grof geknipte koriander (man van recept kwam alleronverwachtst met fait divers dat dit het meest gebruikte groene kruid ter wereld is) en vijftig gram in schone koffiemolen gemalen cashewnoten.
Het kon niet uitblijven: drie tomaten in parten erbij en wiebelen maar. Ook dobberen en slobberen. Klaar! Maar niet alvorens te proeven en er daarna nog eens een halve pot dikke yoghurt (niet mee laten koken!) door te roeren.
Samen met rijst en de dames Heug en Meug opeten.