463 …borst…

Vaalgrijs oplichtende schermen van monitoren en een rij zeer diverse telefoons. Donker als in een middeleeuws ruimteschip. De gestalte achter de balie paart gedienstigheid aan totale verstening.

Na de maaltijd, in een via wijdse kruispunten bereikt IJslands vakbondslokaal, terug in het hotel. De vloer is verwarmd, een goede Koreaanse gewoonte. Ook de airconditioning blaast een luchtje mee. In de vorm van een grote blikken doos die van buitenaf door de muur is geduwd, daardoor ontstane scheuren en flarden zijn plastisch opgenomen in het interieur.
Hoewel de slaap al ernstig in het voorhoofd is afgedaald blijft niet onopgemerkt dat de tint van het beddegoed wel heel erg aan die van de tv-schermen doet denken. Moeilijk de hand te leggen op echte vlekken, meer een alom levend zweem. Gezichtsbedrog en oud vuil tegelijk.
Seoul: hoofdstad van Zuid-Korea, en het hotel heette Hawai. De taxi doet er vanaf het vliegveld drie uur over. Zachtjes rochelend kruipen de auto’s achter elkaar aan. De chauffeur heeft wel drie bandjes met leuke muziek uit de jaren zestig. Na ze allemaal drie keer gehoord te hebben is de vierde ronde opeens minder leuk.
Toch kun je heel lekker eten in Korea.
Ik vertelde op schrift al eens hoe in Korea de fazant aan zijn einde komt. Een soortgelijke oplossing is daar gevonden voor de eend. Overduidelijk dient nog gezegd dat de kip ook op elk moment als zodanig valt in te zetten. Welk dier eigenlijk niet?
Snij welke borst dan ook in dunne reepjes. Giet daar vier eetlepels Japanse soya over, een eetlepel maisolie, drie versnipperde tenen knoflook, theelepel zwarte peper en rooster ook nog eens een eetlepel wit sesamzaad dat daarna met een halve eetlepel suiker in de oude koffiemolen tot poeder wordt geperst. Het vlees in de marinade verstoppen en af en toe omroeren en na een uur de pan op het vuur zetten.
Snel bakken in de marinade zelf en opeten met snel gebakken groenten en daarna snel naar Hawai om het bed te proberen in hotel Seoul.