486 …sliert…

Herinneringen aan poes en voedsel en voedsel en poes te over. Hoewel ik regelmatig alle oneetbare zalm, en dat is voor mij alle zalm, voor hem mee naar huis bracht, deed hij daar af en toe een schepje naar eigen keuze bovenop. Door midden in de nacht een volledige parelhoenpoot uit de pan met zuurkool te stelen. Eerbaar streven naar afwisseling, waar ik zelf ook aan doe. Deksel had hij er nota bene weer netjes op gekregen.

Foutje was dat er een onhandige sliert zuurkool aan de zijkant van de koelkast kleefde. Dijbeen en kuit van het hoen waren volledig verslonden. Veel meer dan een vertrapte lucifer was er niet over.
In de chaos van de koelkast kwam ik een gebraden reepootje in vacuum tegen. Waar vandaan onbekend. Zou best Eeterie La Ultima Rage geweest kunnen zijn, waar de obertjes blazertjes dragen alsof ze elk ogenblik van een zeiljachtje kunnen vallen. Omdat er opnieuw honger in de keuken hangt maak ik het open en het blijkt rauw to end all rauw te zijn. Korte gebraden metten met pootje gemaakt, gaat het richting oude gebraden aaseter.
Soms heerst er een uurtje poezenpijn. Elke blik de kattenkant op is goed voor gemiauwde echo. Gepaard aan hartgrondig dichtknijpen der oogleden. Na reepootje duikt hij weer in bed. Waar een permanente holte zit die vraagt om permanent slaapzieke poes. Daar laat hij zijn volle maag uitstromen tot in de verste punt van zijn staart. Reepootje was Drents, gepekeld in dopheide en dennenaalden. Afkomstig van viervoeter die zijn dieet goed in de gaten hield. Mens die dagelijks lekker eet smaakt later ook lekkerder. Bekend is dat kannibalen hevig de voorkeur gaven aan de epicure zendeling inplaats van oude kaperkapiteins, vol met zeer zoute groenten, slechte brandewijn en aan de pruimtabak. Stel dat ik vol zou zitten met de allerbeste twaalf jaar oude maltwhisky en veel kaviaar, vers uit de steur. Zou iemand mij alsnog willen eten?