Jarenlang werd in ons land de spinazie als spinazie klaargemaakt, de andijvie als andijvie. De truc van Roolvink was dat hij voor het slapengaan tegen zijn vrouw zei: morgen wil ik spinazie als andijvie. Waar zij intelligent op in sprong: overmorgen zeker andijvie op z'n spinazies. Zo zit dat, zei Roolvink. De toekomst is verzekerd. Prei op z'n broccoli’s, lof op z'n worteltjes, verder denken is noodzakelijk. Behalve kaas op z'n worsts (en worst op z'n kaas’ uiteraard: voor de duidelijkheid broodje waas en warme korst) zullen de Nederlanders uit eigener beweging overgaan op toffie en kee. De fijnproever wordt echter ook niet uit het oog verloren. Het is bekend dat Nederland graag een hapje over de grens eet. Waar het goevernement ook tijdig inspringt. Italiaanse en Chinese restaurants zullen hun schotels naar keuze op Ethiopische of Afghaanse wijze opdienen. Albaanse restaurants denken met de Franse kookstijl hoge ogen te gooien. Kortom, Nederland krijgt als kleine natie er een grote ster bij die het voor alle buren zeker een omweg waard zal doen zijn.
Exclusief voor Groene-lezers lam op z'n geits. Olie in de pan, daarin wat uien fruiten, klein mengsel van gedroogde salie, gemalen anijs en zwarte peper, zout plus gekneusde jeneverbessen deponeren, lam stoven als lam, indien gaar jus zeven, aanlengen met scheutje rum en creme fraiche op z'n creme fraichest. Zo wordt in Locarno al twintig eeuwen de daar inheemse geit verteerbaar gemaakt. Maar u weet nu net zoals de regering wel beter.