496 …ijscoman…

Het is een oud verhaal maar er zijn er nog een paar die het niet kennen. Het was mijn eerste bezoek aan Fauchon, de eettempel naast die andere tempel op de Place de la Madeleine in Parijs. Met stomheid geslagen liep ik langs de rekken. Zoveel uitheemse olien en bizarre azijnen had ik nog nooit bij elkaar gezien. Ook de mosterdschilder kon hier zijn hart ophalen; alle kleuren waren aanwezig. Zelfs het assortiment uit Den Dolder afkomstige rijsttafelartikelen wist mij enige ontroering af te dwingen.

Daar merkte ik ook dat ik gevolgd werd. Zeer discreet, door een aanvallig jong meisje met een leeg metalen mandje aan de arm. Op mijn vragende blik legde ze uit dat ze er geheel en alleen voor mij was. Zag ik iets dat mij aanstond dan mocht ik het in haar mandje leggen en zou zij het voor mij naar de kassa dragen. Ik bedankte haar, maar zei ook dat ik, alvorens tot enige aankoop over te gaan, het bedrijf eerst nog aan een grondige inspectie op inhoud wilde onderwerpen. Dat mocht. Ik verdiepte mij in de collectie sardineblikjes, bewonderde de marmeladetentoonstelling en raakte tenslotte verzeild in een ruimte waar een oudere heer sectie verrichtte op een gerookte zalm.
Daarna pas was het inkopen geblazen. Veel azijn, nog meer mosterd en zelfs een blikje gebakken zijdewormen (in katoenzaadolie) rukte ik van de planken. Met mijn armen volgeladen kreeg ik opeens grote behoefte aan het lieve jonge meisje. Waar was zij gebleven? De enige die ik zag, was een sterk op mij afkomende vrolijke forse dikzak met indigo voorschoot. Lichtrood geschminkt als een Hollywoodse ijscoman. Hij bood opdringerig, hoewel vriendelijk een zelfde mandje aan als ik bij het meisje had aangetroffen. Dat vond ik niet eerlijk. Dan zou hij er ongetwijfeld ook met haar provisie vandoorgaan. Op corrigerende toon haspelde ik ‘Mais il y avait une demoiselle qui…’ Hij onderbrak mij, opende zijn nauwkeurig rood beaderd gezicht in een zeer natuurlijke grijns en zei, zo plat Milwaukees als ik het nog nooit had gehoord: 'I’m the mademoiselle now, sir!’