7 vragen aan … Nihad Sirees

Nihad Sirees is een van de schrijvers die door ILFU (International Literature Festival Utrecht) werd uitgenodigd een nieuw verhaal over deze tijd te schrijven. In de aanloop naar het festival plaatsen wij komende week dagelijks op onze site korte vraaggesprekken met gasten van dit festival.

Nihad Sirees is nog steeds in de ban van het Arabische verhalenboek dat hem de ogen opende. Maar als hij iemand mag uitnodigen aan de dis, dan toch graag Anna Karenina.

© ILFU

Wat was het leukste moment tijdens het schrijven van uw nieuwste boek?
In mijn roman States of Passion houdt een van de personages zich schuil op een begraafplaats en wordt dan verliefd op iemand uit de ondergrondse wereld. Dat vond ik heerlijk om te schrijven.

Wie van uw tijdgenoten wordt over honderd jaar nog steeds gelezen?
De Turkse romanschrijver Orhan Pamuk en dan met name Ik heet Karmozijn. En ik denk ook George Orwells 1984.

Welk boek, geschreven door iemand anders, zou u zelf geschreven willen hebben?
Liefde in tijden van cholera van Gabriel Garcia Márquez. Het is een ontzettend sensitieve roman. Alles zit erin: het volle leven, de rijke geschiedenis, de liefde… En dan ook nog eens een heel mooie plot. Márquez had natuurlijk het geluk in het Colombia van toen te leven. Je kunt niet één dingetje van het boek aanwijzen dat het zo goed maakt, het is de combinatie van alles. Hij kan heel goed schrijven over zowel emoties als gebeurtenissen, en dan ook nog de samenleving vangen.

Als u een schrijver zou kunnen zijn waar of wanneer dan ook, waar en wanneer zou dat zijn?
Parijs en dan de eerste helft van de twintigste eeuw. Al geniet ik er ook van schrijver te zijn in het huidige Engeland. Engeland heeft een paar steengoede schrijvers. Uiteindelijk zitten we vast in de eeuw waarin we leven, dat maakt het lastig om te denken aan andere eeuwen. De eeuw waarin we leven is niet per se beter dan andere eeuwen, maar de hedendaagse wetenschappelijke innovaties fascineren me. Ik heb het gevoel alsof ik getuige ben van iets heel speciaals.

Er staat een tafeltje langs de Seine klaar, met een roodgeblokt laken, twee wijnglazen, een kaars. Obers in jacquet staan paraat.
a) Welk personage uit de wereldliteratuur zou u voor een diner uitnodigen?

Anna Karenina uit het boek van Tolstoj.

b) Waar zouden jullie het over hebben?
Wat denk je? Over de liefde en over het verdriet.

Welk boek zou iedereen op zijn achttiende gelezen moeten hebben?
1001 nachten – Arabische nachten. Dit boek is groots. Ik heb het in het Arabisch gelezen. Het boek zelf is al geschreven voor de veertiende eeuw. Het jargon waarin het geschreven is, het taalgebruik, heeft mij de ogen geopend. Na het lezen van dit boek besloot ik schrijver te worden. Dit boek heeft mij gevormd. Elke avond was er een nieuw verhaal, een verhaal voor 1001 nachten. De verbeelding kent geen grenzen. Zelfs nu laat ik me nog steeds door dit boek leiden, ik kan het niet loslaten.

Wat is het interessantste dat u onlangs van een boek geleerd heeft?
William Somerset Maugham schreef in A Writer’s Notebook over hoe hij schrijf- en andere kwesties ervoer in de literatuur. Ik ontdekte interessante dingen in zijn boek die ik zelf ook had ervaren als schrijver. Het is fijn om te lezen dat iemand anders tegen dezelfde schrijfproblemen is opgelopen, nagedacht heeft over oplossingen. Het gaat dus niet alleen om de herkenning, maar ook om de lessen die een ander heeft geleerd, dat voelt heel geruststellend en leerzaam.


Ter gelegenheid van het ILFU verscheen de uitgave 50 Stories for Tomorrow.