Zelfs de meest rebelse geest is niet honderd procent onafhankelijk. Ook die zal koste wat kost de held uithangen. Nee, wij werken ons allemaal in het zweet om ergens bij te horen, al doen de slimsten onder ons dit onder het voorwendsel zich te willen onderscheiden. Waarom weet ik dit allemaal zo goed? Omdat ook ik een onnozel kuddedier ben geweest. Ook ik werd liever op handen gedragen dan in de grond getrapt. Ook ik ambieerde applaus en schouderklopjes. Ook ik liep liever met een mooie dan met een lelijke vrouw over straat. Vandaag is dat allemaal verleden tijd, wat mij betreft. Mijn ouders heb ik inmiddels begraven. Behalve hun ziel is ook hun benepen oordeel naar God. Vrouw en kinderen heb ik het huis uitgebonjourd en mijn oude vrienden heb ik stuk voor stuk de rug toegekeerd. Zelfs mijn Duitse herder likt inmiddels andermans handen. Ik ben nu de Kung Fu van de onafhankelijkheid. U wilt natuurlijk weten hoe zoiets voelt. Het is eenvoudig. Zowel liefde als haat zijn negatieve gevoelens. Wat telt, is helderheid. Die heeft per definitie geen kleur. Dus dat rooskleurige gezeur over geluk moet maar eens afgelopen zijn.