A, B, T

Opeens is het verleiden van vrouwen in het nieuws, omdat er een man is die beweert dat je vrouwen het best versiert door ze hardhandig te behandelen.

Stel dat het waar is, kun je dat dan leren?

Ik ben een oude freudiaan; die ziet in elke vrouw zijn moeder.

Ik ga mijn moeder toch niet hardhandig behandelen?

Het verleiden van vrouwen is blijkbaar in deze tijd voor veel mannen een probleem. Door mijn leeftijd is me dat ontgaan. Mijn testosteron begon eind jaren zestig, begin zeventig, behoorlijk te koken. Ik wilde iedereen wel neuken – zoals ik vermoedde dat Mick Jagger deed – maar ik zag ook wel de problemen daarvan in, zoals daar waren: mijn uiterlijk, mijn zangstem, mijn beroemdheid, mijn uiterlijk, mijn uiterlijk en mijn bril, en ten slotte: mijn uiterlijk.

In welke spiegel ik ook keek, ik zag een bril met te dikke glazen die gedragen werd door een te vette Pakistaanse restauranthouder.

(En eigenlijk was er maar één vrouw die mij hartstochtelijk mooi vond: mijn moeder.)

Desondanks heb ik met het verleiden van vrouwen nooit veel moeite gehad.

Het was wel lastig om de vrouw te verleiden die ik werkelijk wilde of op wie ik verliefd was. (Dat zijn twee gescheiden zaken.)

Ik herinner me dat ik op zestienjarige leeftijd verliefd was op Liesbeth V. Zoals dat hoort, drentelde ik in haar straat, maar toen ik haar zag, verborg ik me in een portiek.

Ik wilde blijkbaar liever dat ze onbereikbaar bleef.

Eenmaal volwassen was ‘neuken’ niet zo’n probleem. Dat komt door die jaren zeventig, denk ik. Alles kon, maar alles moest ook kunnen.

Na een feestje vroeg ik niet: ‘Zullen we neuken’, maar: ‘Vind je het leuk om naar mijn kamer te gaan?’

(Ik doe dat eigenlijk nog zo, als ik iemand wil verleiden.)

Als een meisje ja zei, wist je: dat wordt een condoom aan mijn vriend vragen.

A, B, T

Zei ze nee, dan stelde je die vraag aan een ander meisje.

Het moest heel raar lopen als ieder meisje nee zei – dan was er echt iets mis met je uiterlijk.

Zoals geschreven, het meisje dat je werkelijk wilde, was een groot probleem.

Dat had honderden redenen, maar die hadden allemaal te maken met mijn ego.

Ik wilde niet zomaar een meisje. Ik wilde ‘iets speciaals’. Ik was toch uitzonderlijk? Dus had ik toch ook recht op iets uitzonderlijks?

In feite heb ik door de jaren heen seksualiteit alleen maar bereikbaarder zien worden en liefde onbereikbaarder. Je hebt voor seks zelfs apps. Je kunt tegenwoordig ook makkelijker naar de hoeren. Als wij destijds gingen hoerenlopen, deed je iets ‘verkeerds’. Nu is dat niet meer het geval.

Dat komt door de seksuele vrijheid die zorgde voor een vrijere seksuele moraal.

Je gaat tegenwoordig niet naar de hoeren omdat je dan meedoet aan de criminele vrouwenhandel, niet omdat het tegen de seksuele mores is.

Seks is heden ten dage uit grote voorraad leverbaar.

Daarom denk ik dat die seksgoeroes gebakken lucht verkopen.

Als er een methode was om elke vrouw te krijgen die je wil, was dat al lang van vader op zoon ingefluisterd.

Ik heb grote vrouwenversierders aan het werk gezien, en altijd goed opgelet. Altijd dacht ik: knap wat ze doen, maar de vrouw die zij nu verleiden, wil ik niet. Hun techniek was meestal simpel – althans, ik deed het ook zo: slijmen, drankje halen, leuke verhalen vertellen.

Het ware verleiden leerde ik van mijn moeder. (Ik heb het al eens verteld, maar doe het graag weer.) Toen ik naar een schoolfeestje moest en niet durfde, zei ze: ‘Als je een meisje wil, moet je aan drie letters denken: A, B, T. Geef aandacht, wees teder, en heb begrip.’

Dat was een goede les, mam.