Commentaar: Sport en politiek

Aan de kant, Margot!

Een zoveelste curieuze, Salt Lakese wederwaardigheid bereikte dinsdagochtend de telexen. Staatssecretaris Margot Vliegenthart die geschept is door een snowboarder! Anders dan Nicolien Sauerbreij, de enige Hollandse deelneemster op dit onderdeel, had deze downhiller kennelijk wel een juiste wax op z’n plank gesmeerd. Diverse verwondingen zou Vliegenthart hebben opgelopen. Ondanks het gebruikelijke gepaste medelijden is de vraag op z’n plaats wat die heren en dames politici daar allemaal te zoeken hebben. Is het niet vragen om ongelukken? Waar het de doorsnee werknemer van directie- en verzekeringswege verboden wordt ook maar één ski onder te binden, lijkt het volksvertegenwoordigende deel der natie onbekommerd Amerikaanse bergen af te suizen.

Niet alleen fysiek, ook beleidstechnisch slaagt het Haagse establishment erin brokken te maken in Salt Lake City. Eerder werd al bekend dat Erica Terpstra, nummer vier op de kandidatenlijst van een der serieuzere partijen hier te lande, in botsing was gekomen met haar eigen noc/nsf. En wel omdat zij na de haar toegestane vier dagen onderdak haar toevlucht had gezocht in het gasthuis van schaatssponsor Aegon. noc/nsf had haar bestuurslid direct naar huis geroepen nadat in de kranten vanwege een behaald succes een Aegon-felicitatie-advertentie werd geplaatst.

De eerste troubles begonnen vorige week, in het Holland House, een verdwaalde carnavalstent waar elke olympische bezoeker zich naar binnen tracht te wringen in de hoop zoveel mogelijk biertjes met een wat hoger promillage naar binnen te klokken. Doorzakkende jeugd uit Utah ging er naar verluidt met elkander op de vuist, terwijl na enkele dagen van misfortuin eindelijk de eerste te huldigen medaillist het podium betrad. Boos terzijde zat het Nederlandse sponsorwezen; de rookworstenmannen van Unox en de mobiele jongens van Ben. Zij vonden dat noc/nsf zich veel te gemakkelijk in de luren had laten leggen door het IOC, als gevolg waarvan hun duurbetaalde logootjes op bepaalde attributen waren afgeplakt en bovendien de supportersschare zich niet meer met hun oranjekroontjes, fopneuzen en sliertpruiken op de tribunes mocht begeven. Dat terwijl sommige zogenoemde officials van diezelfde noc/nsf (zagen we daar in beeld niet de al eerder in opspraak geraakte Anton Geesink met een Aegon-boa voorbij flitsen?) ook met de gewraakte attributen hadden rond gehost als er dan eindelijk wat te hossen viel.

Als strategische tegenzet, maar misschien was dit tevoren wel contractueel vastgelegd, dwongen zij de arme vader van de goudwinnende Gerard van Velde met een mal petje met hun logo voor de camera’s te verschijnen. Was er nog meer zieks te melden? Jawel, De Telegraaf die Van Velde na diens overwinning een motor beschikbaar stelde om al easy ridend met zijn vriendin achterop door het Mormonenland te toeren. Dit alles omwille van de mooiste plaat. Nederland staat er weer gekleurd op.