Politiek sonnet

Aan de leden van het kabinet naar aanleiding van het Srebrenica-rapport

Wanneer ontstaat precies gewetensnood?

Als je soldaten naar een oorlog stuurt?

Als je op andere soldaten vuurt?

Of als je niks doet: 4000 man dood.

Wat doe je als jouw vredesmissie faalt?

Je troepen ziek zijn van doffe ellende;

jijzelf de geheime orders niet kende;

je strategie werd onderuitgehaald?

Men durft jouw schuld niet grondig uit te spreken.

Ik wel. Je kunt nu niet onschuldig zijn.

De doden spreken via vrouwenpijn;

na ’t «schuldig» zetten zij een uitroepteken!

Een mens die handelt soms te goeder trouw.

Is dat een fraai excuus voor diepe rouw?