Politiek sonnet

Activist

Een jongetje van zeventien!

Uit Syrië — vast fan van Bin.

Politie drong dus binnenin.

Zo werd een aanslag snel doorzien.

En ik toen? Zeventien jaar oud?

Met Marx en Mao op mijn kussen?

Bakoenin ook ergens daartussen?

Was ik destijds niet net zo fout?

Vader — tenslotte VVD’er —

schonk eerste druk van Marx’ werk

en zei: «Ik vind het niet zo sterk!»

Ach, ik vond pap een patjepeeër.

En riep: «Kapitalisten dood!»

Mijn mond was zeventien jaar groot.

Theodor Holman