‘Ssht, ik ben bezig, m’n zwager uitleggen hoe hij met een fiets elektriciteit opwekt.’ Al dagen tuurt Fridoon in Athene op z’n mobieltje. Geruchten gaan dat er binnenkort geen stroom meer is in Kabul. De vorige Afghaanse regering is Tadzjikistan negentig miljoen dollar schuldig voor elektriciteit, de Taliban kunnen niet betalen, dus dreigt het buurland de stekker eruit te trekken. Ook dreigt er hongersnood. Het Afghaanse journaal schalt de ellende de hele dag door m’n flatje op m’n oude computer, in gebruik door Fridoon (24), mijn Afghaanse protegé die al drie jaar bij me in woont.

Deze zomer werden we samen gearresteerd op Hydra, waar al veertig jaar ons Griekse familiehuis staat. Extreem-rechtse eilandbewoners gaven ons aan. Na een nacht cel werden we geboeid naar Piraeus gedeporteerd, vrijgelaten in afwachting van een rechtszaak. Ik word ervan beschuldigd een illegale sans-papier te hebben geholpen Griekenland binnen te komen, in huis voor de autoriteiten te hebben verstopt. Niets van dat alles is waar. Fridoon is wel degelijk gedocumenteerd, ik ontmoette hem toen hij al drie jaar in kamp Malakasa zestig kilometer buiten Athene wegkwijnde, betaal zijn vreemdelingenadvocaat voor zijn asielprocedure en maak deel uit van zijn officiële asieldossier. Sinds onze arrestatie in juni is Fridoon nog meer getraumatiseerd, na de val van Kabul is hij volkomen ontwricht.

Z’n moeder en tante zijn weduwe – pa en oom zijn al in 2017 door de Taliban vermoord. Zijn moeder werkte negen jaar voor de EU-politiemissie Kabul, en staat op de dodenlijst. Samen met z’n jongste zusje van dertien die niet meer naar school mag en de Taliban als seksbruid willen, zit ze ondergedoken. Evacuatie naar Nederland mislukte. Sinds het vliegveld is gesloten, wachten ze op die ene mail van BuZa, Fridoons oudere zussen mogen niet meer werken, hun echtgenoten waren politiemannen en zijn nu werkloos. Ik stuur ze geld via een Afghaanse supermarkteigenaar in Athene zodat ze eten kunnen kopen.

‘De laatste keer dat mijn moeder met hoofddoek op straat liep, is ze geslagen door de Taliban’, vertelt Fridoon. Ze schreeuwden dat een vrouw zonder hidjab hetzelfde is als een opengemaakte chocoladebonbon, klaar om opgegeten te worden. Sindsdien gaat ze nooit meer naar buiten.’


Het aantal in 2021 getelde doden en vermisten op de Middellandse Zee volgens het Missing Migrants Project (IOM): 1645