Albanië is overgeleverd aan moeder theresa

Een internationale interventie in Albanië is riskant, maar noodzakelijk om erger te voorkomen. Het enige goede nieuws van de laatste dagen is het bericht dat moeder Theresa voor haar landgenoten bidt. De betrekkelijke rust in sommige Albanese steden is bedrieglijk. Terwijl plaatselijke gezagsdragers orde op zaken lijken te stellen, worden er in snel tempo nieuwe machtsverhoudingen geschapen die een verlenging van het conflict waarschijnlijk maken. De zuidelijke opstandelingen eisen nog altijd het aftreden van Berisha, die zij verantwoordelijk houden voor de instorting van de piramidefondsen. Hun leiders zijn echter deels voormalige communisten die wraak willen nemen, deels maffiosi die het de president niet vergeven dat hij hun lucratieve piramidefondsen heeft verboden en deels Griekse activisten die worden aangevoerd door de leider van de afscheidingsbeweging ‘Noord-Epyrus’, Alexandros Lykourezos.

De ‘opstandelingen’ in het noorden daarentegen zijn over het algemeen op de hand van de president. In Tirana en andere noordelijke steden worden vrijwilligers ingelijfd in Berisha-getrouwe milities onder leiding van de politie en de geheime dienst, de Shik. En Berisha mag dan even gewankeld hebben, hij is nog altijd in staat de onafhankelijke pers te onderdrukken. Sinds de afkondiging van de staat van beleg 'is er geen enkele krant meer verschenen. De redactiegebouwen worden in brand gestoken en de journalisten vervolgd door de geheime politie’, aldus Luan Rama van het verboden dagblad Koha Jone, die momenteel in Libération publiceert. Onder dit gesternte zijn de verkiezingen, die de 'regering van nationale verzoening’ voor juni aanstaande heeft aangekondigd, gedoemd te mislukken.
Intussen stijgt het risico dat Servië, Macedonië en Griekenland bij het conflict betrokken raken. Grote partijen gestolen wapens vinden hun weg naar de Albanese minderheid in Macedonië, hetgeen het Macedonische leger bijzonder nerveus maakt. Buitenlandse waarnemers aan de Albanees-Macedonische grens melden al dagen grensgevechten. De Albanese schaduwpresident in Kosovo, Ibrahim Rugova, vraagt om een 'onmiddellijke interventie in Albanië’ omdat na een overslaan van de gewelddadigheden naar Servisch grondgebied de ramp niet te overzien zal zijn.
Maar de ervaring leert dat zo'n interventie aan drie voorwaarden moet voldoen: eensgezindheid, overmacht en neutraliteit. Helaas voldoen de plannen die nu circuleren aan geen van die voorwaarden. Italië, Griekenland, Denemarken en Frankrijk willen interveniëren; Duitsland en Engeland zijn tegen, terwijl de Verenigde Staten afzijdig blijven. De door de Europese Unie voorgestelde en door Berisha geaccepteerde 'politiemacht’ van een paar duizend man is te zwak om potentiële tegenstanders te intimideren. Waar dat toe kan leiden, hebben we in Srebrenica gezien. En ten slotte wil de EU interveniëren aan de zijde van de gediscrediteerde Berisha, zodat de 'politiemacht’ onvermijdelijk in de Albanese machtsstrijd verstrikt raakt. In Bosnië waren de blauwhelmen ten onrechte neutraal, in Albanië zullen ze ten onrechte partij kiezen. Het wordt tijd dat moeder Theresa voor Europa gaat bidden.