Alessandro Baricco markeert het tijdperk van The Game

Rome – De coronacrisis had zijn geest tijdelijk geblokkeerd, schrijft Alessandro Baricco (62) in de Italiaanse krant la Repubblica. Maar nu is het tijd om op te staan als intellectueel, tijd voor audacia (driestheid), na de lange pauze van prudenza (voorzichtigheid), die in Baricco’s zwaar getroffen stad Turijn nog zeker niet voorbij is.

In elf punten schetst de schrijver-filosoof waar de mensheid in tijden van corona zich bevindt en welke lessen uit deze mondiale pas op de plaats kunnen worden getrokken. Voor Baricco heeft de coronacrisis in ieder geval opgeleverd ‘dat we vrede hebben gesloten met de digitale revolutie’. Iedereen die nog moeilijk deed, is nu de hele dag van huis uit in touch met anderen dankzij The Game, zoals Baricco het digitale verkeer noemt. Tegelijkertijd hebben we de waarde van levend contact met anderen in één klap herontdekt. ‘Niets kan contact met lichamen, ogen, stemmen, handen, menselijke warmte vervangen’, aldus Baricco, ‘en we bleken een enorme hoeveelheid van die contacten te hebben, ergens, in een tunneltje dat buiten de digitale kanalen om liep. Dat is een enorme ontdekking, die we moeten koesteren.’

De coronacrisis markeert ‘een breuklijn tussen de ene wereld en de andere’, schrijft Baricco, ‘omdat het de eerste mondiale crisis is die voortkomt uit het tijdperk van The Game, van de digitale revolutie, en het tegelijkertijd de laatste mondiale crisis is die bestierd wordt door een elite en een intelligentie uit de vorige eeuw.’ En hij verduidelijkt: ‘We worden uitgedaagd door een videogame en we sturen een peloton schakers het veld in.’

Het is geen kritiek op de leiders die ‘ons naar eer en geweten uit de coronacrisis proberen te krijgen’. Het is slechts een constatering. ‘Onze leiders komen niet verder dan het gebruikmaken van de digitale technologie, maar snappen niet de digitale logica.’ Die zou tot een heel andere manier van optreden leiden dan de huidige, ‘waarin elk land elke avond devoot naar De Specialist op tv zit te luisteren, een man of vrouw die na een leven van studie heel veel weet van één ding. In een moment als dit kiest The Game voor het samenbrengen van alle competenties, en staat naast de arts meteen ook de wiskundige, de koopman, de psycholoog en de clown – als die nodig is.’