Alleen ik weet het

Alleen ik weet het Misschien heb ik wel de grootste inbraak aller tijden gepleegd. Allicht hebt u daarvan niets via de media vernomen. Zorgvuldig heb ik al mijn sporen uitgewist. En het geld heb ik, toen het voor het oprapen lag, niet aangeraakt. Zo bewees ik mijzelf dat ik geen materialist ben.

Ik ben wel vijf jaar bezig geweest met het beramen van deze Misdaad van de Eeuw. Het was trouwens niet de eerste keer dat ik de optimale confrontatie met mijzelf zocht. Zo dwong ik ooit, enkel en alleen door mijn ontwapenende charme, Miss World op haar blote knietjes - en toen zij om genade smeekte, hielp ik haar overeind en schonk haar de nieuwste Nederlandse vertaling van de sonnetten van Shakespeare.
Ach, literatuur! Het was werkelijk een hele zelfoverwinning toen ik, na het voltooien van deel twee van De dode zielen, daar de naam Gogol onder heb geschreven.
Zo ook die herondekte Onbekende Meester in de National Gallery. Mij is die natuurlijk wel bekend. Net zoals alleen ik weet dat het wereldrecord hoogspringen in de jaren zestig van de Rus Brummel in werkelijkheid op twee moeizame centimeter na geen wereldrecord is geweest.
Het is in alle opzichten een voorwaarde voor innerlijke rust je eigen grenzen te kennen, zonder daarmee te pronken. Hoe tevreden ik ook over mezelf mag zijn, men kent zichzelf nooit genoeg. Vandaar deze ogenschijnlijke poging tot zelfmoord. Terwijl ik het bovenstaande opteken, hangt het zwaard van Damocles boven mijn hoofd, aan een versleten zijden draad. Ik constateer tot mijn innige trots dat zelfs deze dramatische situatie niet van invloed is op mijn fraaie handschrift. Nee, ook voor de dood ben ik niet bang. Kom maar op, heren medici, met uw fatale diagnose! Want als er iets is waar ik bang voor ben, dan is het wel door een ander dan ikzelf in de maling te worden genomen.