Anarchie en steekpenningen

Rabat - Marokko heeft sinds een week een nieuwe, veel strengere verkeerswet. Zaken die in dit land heel normaal zijn, zoals door rood rijden, niet stoppen voor een stopbord, ‘s avonds zonder licht rijden, worden nu allemaal veel zwaarder beboet, tot zeventig euro.

Personen op je dak mee laten rijden, dat vooral populair is op het platteland, mag ook niet meer. Per persoon zeventig euro boete. Je krijgt voor de meeste van dit soort overtredingen bovendien vier strafpunten, en dat is nieuw. Bij dertig strafpunten raak je een half jaar je rijbewijs kwijt, dat je pas weer terugkrijgt als je met goed gevolg een verkeersveiligheidsexamen hebt afgelegd, geheel op eigen kosten.

Het strafpuntensysteem beloont ook: er worden je vier punten kwijtgescholden als je een jaar lang niks fout doet op de weg, je veiligheidsgordel altijd hebt gedragen (nog geen gewoonte, een strafpunt), niet hebt getelefoneerd achter het stuur (wel een gewoonte, een strafpunt, plus vijftig euro boete), niet te hard hebt gereden (wat iedereen doet, tot zes strafpunten en mogelijke gevangenisstraf). Onder invloed rijden, evenmin een zeldzaamheid, onttrekt zich geheel aan het puntensysteem: daarvoor verdwijn je direct voor zes maanden achter de tralies, en kun je ook nog een boete krijgen van duizend euro.

Met de nieuwe verkeerswet wil de minister een einde maken aan de anarchie op de Marokkaanse wegen, waarvoor men een zware tol betaalt: gemiddeld tien verkeersdoden per dag. Het lijkt alleszins redelijk daar wat aan te willen doen, en toch is er enorme weerstand geweest tegen de invoering van deze wet, in de vorm van stakingen door vooral taxi- en vrachtwagenchauffeurs.

Hun argument was dat de wet vooral corruptie in de hand zou werken. Hoe hoger de boete, hoe meer steekpenningen de verkeersagent zijn slachtoffer uit de zak zou kunnen kloppen. De minister heeft hier wel naar geluisterd. Verkeersagenten mogen zich niet meer achter struiken of bomen ophouden, om plotseling te voorschijn te springen - ze moeten zichtbaar zijn. Ook moeten ze een badge dragen met hun naam daarop, en ten slotte biedt de wet de mogelijkheid tot beroep voor de automobilist die zich onheus bejegend voelt.

De anarchie op de weg is uiteraard het gevolg van de Marokkaanse mentaliteit, die je overigens niet alleen op de weg maar overal tegenkomt, en die zegt: ik eerst, en: anderen bestaan niet (dus daar hou ik geen rekening mee). Of deze mentaliteit door een strenge wet kan worden omgebogen, moet worden afgewacht. Er loopt in ieder geval genoeg blauw op straat om de wet enigszins te handhaven.