Popmuziek

ARCADE FIRE LIGHT

POPMUZIEK The Kissaway Trail

Tussen de vele dertien-in-een-dozijn-gitaarbandjes op de laatste editie van London Calling stond een buitenbeentje geprogrammeerd: The Kissaway Trail. Het jonge vijftal komt niet alleen uit Denemarken, het is ook in muzikaal opzicht ver verwijderd van de Britpop die het festival overheerst. Sinds de oprichting gaat het de band voor de wind. Een Myspace-account met drie nummers was genoeg om een platencontract binnen te slepen bij labels uit Groot-Brittannië en Australië. Bovendien verzorgden ze het voorprogramma van The Editors tijdens hun Europese tournee.

Op hun debuut neigt The Kissaway Trail vaak naar bombast, maar wisselt dit af met lichte momenten. Een kerkorgel op het openingsnummer zet de toon, harmonieuze samenzang en klokkenspel maken het pathos compleet. Afsluiter Bleeding Heart doet met zijn prachtige opbouw niet onder voor het betere Interpol-werk. En Eloquence and Elixir is een strak zwevend droomliedje dat doet denken aan Flaming Lips. Het meest lijkt The Kissaway Trail echter op het Canadese Arcade Fire, de band die eerder dit jaar het unaniem bejubelde Neon Bible uitbracht. Arcade Fire geldt als koploper van de meeslepende artrock, en weet met zijn theatrale, niet van effectbejag gespeende aanpak de luisteraar diep de muziek in te zuigen.

The Kissaway Trail ontbeert nu nog dit vermogen. De band is een light-versie van Arcade Fire en klinkt niet helemaal geloofwaardig. Dat komt vooral door de naïeve teksten van Søren Corneliussen en Thomas Fagerlund. Waar Arcade Fire in bloemrijke taal hun sombere wereldbeeld predikt, blijft The Kissaway Trail te veel steken in oppervlakkige levenswijsheden: ‘Shadows they’re good, then I know there’s light (’61) of: ‘If you don’t know where you going, you don’t know when you will arrive’ (Tracy). De La La Song illustreert hoe kinderlijk de band kan klinken; tijdens het refrein waan je je op de EO-jongerendag.


Bestel online

The Kissaway Trail, The Kissaway Trail, Bella Union / V2