Arme blanken

Wie meent dat de jongste verkiezingen in Zuid-Afrika de doodsteek waren voor de onzalige nagedachtenis van Oubaas Kruger en de laatste sporen van kuyperiaans sentiment in ons land, komt bedrogen uit. In een kerkje in het Friese dorpje Buitenpost - ingeklemd tussen de ternauwernood bebouwde kommen van Twijzel en Gerkesklooster - wordt de band met het blanke stamvolk in Zuid- Afrika als een kleinood gekoesterd.

Het aldaar gevestigde echtpaar Van der Laan geeft sinds 1972 in eigen beheer de African Express uit. Een Nederlandstalig blaadje - pardon: ‘onafhankelijk maandblad’ - dat het dappere Afrikaner verzet tegen het oprukkend communisme van ANC en CIA op de voet volgt.
Jawel, het grote nieuws dat African Express deze maand brengt is, dat ANC en CIA samenzweren. In de post-electorale onlusten die Zuid-Afrika momenteel teisteren, ontwaart hoofdredacteur Van der Laan de hand van het 'Staatsdepartement van de Verenigde Staten van Amerika’.
Reden voor die Amerikaanse bemoeienis is dezelfde die de Britten al rond de eeuwwisseling tot interventie verleidde: 'Het is overal ter wereld gesignaleerd dat de ontdekking van bodemschatten gezorgd heeft voor ergerlijke inmenging van het grootkapitaal.’ Vandaar dat zwarte Zuidafrikanen en blanke Amerikanen eendrachtig de blanke Zuidafrikanen als Outspan-sinaasappelen uitpersen.
En waarom horen we daar niets van? Omdat de berichtgeving over Zuid-Afrika moeiteloos wordt gemanipuleerd door de Engelstalige pers, die volgens Van der Laan 'de media in Z.A. en overal ter wereld beheerst’. Hand in hand met de cryptocommunisten Nelson Mandela en Bill Clinton geeft de gewetenloze wereldpers zich over aan het 'zwartsmeren’ (sic) van de Afrikaners.
En het is nog wel zo'n begaafd volk: 'Het Afrikaner volk wordt graag voorgesteld als dom, grof en onontwikkeld - dit in weerwil van de werkelijkheid. Alleen een blik in de telefoongids getuigt al van hun vele bekwaamheden: als academicus, architect, medicus, ingenieur, enzovoorts.’
En Van der Laan leest niet alleen telefoonboeken. Ten behoeve van zijn maandblad put hij volop uit Zuidafrikaanse bladen als Insider, Rapport en De Patriot, het lijfblad van de Konservatieve Party. 'Blanke armoede is groter dan ooit’, luidt een kop van de Insider die Van der Laan in zijn blad overneemt. Ontheemde boeren worden tegenwoordig opgevangen in scholen, aldus het schokkende bericht, en een bewogen Van der Laan roept zijn Nederlandse lezers op om geld te storten 'voor arme blanken’.
Het zal er om spannen of de reeds vergaarde drieduizend gulden volstaan om het slotoffensief van het grootkapitaal te keren. Want het einddoel van ANC en CIA is niet minder dan 'de vernietiging van de Afrikaner en van het blanke volk van Afrika’.
Het gezin Van der Laan behoort tot de onverbeterlijken die menen dat de Nederlanders en daarmee ook hun nazaten, de Afrikaners, tot de verstrooide tien stammen van Israel behoren. Zij waren de natuurlijke heersers in Afrika. In het tijdperk van dr. Verwoerd heerste er dan ook 'orde en rust, een bloeiende economie, waarvan zowel blank als zwart profiteerde, werden er vrijwel dagelijks nieuwe klaslokalen gebouwd en was er ongeveer gratis gezondheidszorg voor de zwarte bevolking’.
Ze kregen zelfs een gratis dictator in hun thuisland en nog waren ze niet tevreden, stelt Van der Laan verontwaardigd vast. Maar: 'men zal binnenkort zichzelf wel tegenkomen, als de vreugde over het zetten van dat verkiezingskruisje bekoeld is!’
Alle beschavingsarbeid in Zuid- Afrika dreigt nu verloren te gaan door toedoen van het wereldwijd zwart-blank communistisch-kapitalistisch plutocratencomplot. Geen wonder dat de Van der Laans in de armen van de Here vluchten: 'Het “Nieuwe Zuid-Afrika” heeft onze morele steun en vooral onze gebeden nodig. Wij denken daarbij vooral aan onze verwanten, de Boeren, die als christenen een christelijke regering wensen en nu het tegenovergestelde krijgen. Wij blijven achter hen staan!’
Maar achter wie staat hij precies? Aan de telefoon maakt Van der Laan zuinig gewag van 'indirecte contacten met geloofsgenoten in Zuid-Afrika’.
In een interview met Trouw in 1990 onthulde hij de ware aard van zijn contacten: 'Ik heb gesproken met heel rechts Zuid-Afrika: Terreblanche, Treurnicht, Verwoerd jr. van de Oranjewerkers.’ Als oud- verzetsman stoort hij zich weliswaar aan de hakenkruisen van de Afrikaner Weerstands Beweging, maar 'als die groep geweld gebruikt, is dat om zichzelf te kunnen blijven’.
In hetzelfde interview lost hij ook het Nederlandse 'integratievraagstuk’ op: 'De mensen zijn niet gelijk. (…) Dat zie je in Nederland ook. Zwarte leerlingen moet je niet drie, vier technische dingen tegelijk laten doen, dan raken ze vast. Sociologie en dat soort vakken, daar zijn ze goed in.’
Helaas voor Van der Laan wijst het Nederlandse telefoonboek anders uit, maar hij is wel consequent. Volgens hem is de zwarte president Mandela geen krachtfiguur en gaat de grootste bedreiging voor de Afrikaner identiteit uit van de blanke communist Joe Slovo, de kwade genius achter het complot.
Sinds de verkiezingen is diens machtspositie volgens onze man in Buitenpost ronduit alarmerend. Onder de kop 'Communisten nu de baas’ waarschuwt hij voor een revolutie onder leiding van Slovo, die reeds op het punt zou staan om zaken te doen met Noord-Korea en Cuba.
Als dat maar reg kom.