Aruba- & technogate

Het establishment van Aruba siddert onder de wraak van een verbitterde zuster. Op 26 februari 1995 werd Ulric Latham, manager van vliegmaatschappij ALM te Aruba, dicht in de buurt van het vliegveld van Oranjestad doodgeschoten aangetroffen in zijn auto. Er volgde een merkwaardige rechtszaak, waarbij een geestelijk gestoorde jongen werd aangewezen als de dader. Het zou hier een Pasolini-achtige moord van een doorgeslagen schandknaap betreffen. Eva Latham, de zuster van het slachtoffer, nam geen genoegen met deze rechtsgang. Vanuit haar woonplaats Den Haag startte ze een mediaoorlog om de waarheid alsnog boven tafel te krijgen. De zus heeft reeds achterhaald dat Ulric Latham enkele uren voor de moord een tas met cocaïne had aangetroffen op het vliegveld. Deze tas, die later verdween, gaf hij af aan de douane. Eva Latham is ervan overtuigd dat deze actie haar broer fataal werd. De moord zou vervolgens in scène zijn gezet. Eva Latham: ‘Aruba is door en door corrupt. Mijn integere broer was een uitzondering. Dat kostte hem zijn leven.’

Het Hof van Justitie op Aruba heeft haar in één aspect reeds gelijk gegeven. December vorig jaar oordeelde het Hof in hoger beroep dat de veroordeelde jongen geen schuld kon hebben aan de moord op Ulric Latham en sprak hem vrij. Eva Latham: ‘De eerste rechtszitting was al een circusvoorstelling. Het was een regelrechte poging van officier van Justitie Zwinkels en rechter Van der Griend om de reputatie van mijn broer te schaden. Men wist blijkbaar ook wel dat men fout zat, want wij kregen als familie geen toegang tot de zitting. De zaal zat zogenaamd vol.’
Recente publikaties in de Nederlandse en Arubaanse pers over de zogeheten 'criminele infiltratie’ van politie en justitie in het Arubaanse drugsmilieu hebben Latham gesterkt in de overtuiging dat hier hogere belangen in het spel zijn. 'Aruba is door en door corrupt. De gewone mensen weten het allemaal.’ Verleden week gaf Latham een interview over de zaak aan de Arubaanse lokale radio. Daarin haalde ze zwaar uit naar het gouvernementsbestuur op het eiland, dat ze beschuldigde van de participatie in maffiose praktijken. Latham: 'Prompt werden de banden van de uitzending in beslag genomen door het eilandbestuur. Nu was er wel volop activiteit, een moeite die ze voor mijn dode broer nooit over hebben gehad.’
De nasleep van het technolease-schandaal is nog steeds de talk of the town in politiek Den Haag. Zoals reeds gemeld gaf de Haarlemse rechter het PvdA-kamerlid Henk Vos eind vorige maand op alle fronten ongelijk in zijn kort geding tegen NRC Handelsblad. De krant had gemeld dat Vos geluidsbanden met vertrouwelijke opnames over het fiscale miljardenpresentje aan Fokker, Philips en vooral de Rabobank opzettelijk had gewist, teneinde ze niet in handen te laten komen van de Rekenkamer. Als goed parlementariër lapte Vos de trias politica aan zijn laars en foeterde nog lang door tegen de uitspraak. Verleden week moest hij echter door de knieën. Tegenover het ANP meldde Vos dat hij niet in hoger beroep zou gaan. Dat had hij eerder wel aangekondigd. Vanaf deze plaats is er vooral verbazing over het enthousiasme waarmee de meeste collega-media hebben geprobeerd Vos publicitair steun te verlenen in zijn vendetta tegen de NRC. Vooral het NOS Journaal liep voorop in steun aan Vos. Toeval of niet, maar de advocaat van Vos in het kort geding, mr. Paul W. Russell, trad onlangs in het huwelijk met Journaal-sterreporter Maria Henneman. Lezers van het Stan Huygens-journaal in De Telegraaf weten alles over dit society-huwelijk van het jaar. Godzijdank was het niet Henneman die zelf verslag deed van de technolease-zitting. Wel deed zij dat eerder in de beruchte TCR-zaak tegen de gebroeders Langeman, de zware vervuilers voor wie Hennemans verloofde Russel ook als advocaat optrad. De sfeer binnen ’s lands belangrijkste nieuwsvoorziening begint zo toch een beetje nepotistisch te worden.