Arubanen doen boodschappen voor de overkant

Oranjestad – Melkpoeder, bakolie, zeep, maandverband, wasmiddel, vlees in blik. Het lijstje van Arubaan Clyde Harms en zijn Venezolaanse vrouw Milagro wordt elke week langer. Het zijn de boodschappen die ze doen voor haar moeder, aan de overkant, in Venezuela, het land dat je bij helder weer vanaf Aruba kunt zien liggen. Het lijstje geeft een aardige indruk van de nog steeds toenemende schaarste onder de Venezolanen. Eerste levensbehoeften zijn in het ‘socialisme van de 21ste eeuw’ nauwelijks nog te verkrijgen. De gemiddelde Venezolaan is in de afgelopen jaren een kleine tien kilo afgevallen.

In de haven van Barcadera arriveren dagelijks bootjes uit Venezuela. Sommige brengen groente, fruit of eieren, maar vele maken de overtocht zonder lading. Terug zijn ze vol, met drank en sigaretten, en met pakketten van Venezolanen op Aruba voor hun familie aan de overkant. Clyde en Milagro doen zaken met de kapitein van het barkje ‘Amor de Dios’, een ver familielid. Hij is betrouwbaar, weet in elke Venezolaanse haven wie hij moet omkopen en zorgt ervoor dat alle boodschappen bij Milagro’s moeder thuis in Maracaibo worden afgeleverd. De betaling is in natura: de kapitein ontvangt zijn flessen bakolie, pakken meel en tubes tandpasta – allemaal dingen die hij in Venezuela op de zwarte markt weer goed kan verkopen.

Ondanks de schaarste, corruptie en criminaliteit is Milagro’s moeder niet van plan Venezuela te verlaten. ‘Ik ben te oud.’ Veel andere Venezolanen zijn wel op zoek gegaan naar een beter leven in Bogotá, Miami of Panama. Ook Aruba is populair. Hoewel er wordt gepatrouilleerd in de Arubaanse wateren is het niet moeilijk om ’s nachts illegaal het eiland te bereiken. Anderen komen als toerist, maar gaan niet terug. En op Aruba is er altijd wel een bedrijf dat werk heeft voor een illegale – dus goedkope – buitenlander.

Terwijl de illegale Venezolanen zich zo onzichtbaar mogelijk proberen te maken, trekken de boliburgueses juist graag de aandacht. Deze nieuwe rijken hebben nauwe banden met de socialistische machthebbers in Caracas en kopen op Aruba huizen en appartementen; in supermarkten en restaurants kijken ze niet op een dollar meer of minder.

Ook deze week zijn Clyde en Milagro weer druk in de weer voor de verarmde familie aan de overkant. Milagro’s moeder heeft al gebeld: of er – por favor – ook wc-papier kan worden gestuurd.