Assen, de plek des onheils

Een niet nader te noemen BN’er werd in een of ander tv-programma eens gevraagd te laten zien wat het intelligentste voorwerp was dat ze in huis had – waarop ze prompt naar haar boekenkast liep en met De ontdekking van de hemel aan kwam zetten. Magisch vond ze het, zoveel ideeën, iemands hele herseninhoud tussen twee kaften gevangen.

Misschien tegen beter weten in denk ik dat nog steeds bij elk van de talloze boeken die ieder seizoen door mijn handen gaan: dat hier een magisch totaalboek aan zou komen. Veel totaalboeken – iemands hele hebben en houden op een paar honderd bladzijden – verschijnen er niet in Nederland, dus als er eentje staat aangekondigd is het oppassen geblazen.
Dis van Marcel Möring was zo’n boek, maar nooit kon het me erg interesseren. Synopsis, recensies en vormgeving gaven me het beeld dat dit eerder was gedaan en vooral ook wel eens beter was gedaan – totdat ik de Engelse vertaling in mijn handen had. In a Dark Wood, heette het. Veel beter dan Dis, en veel beter vormgegeven: een sinistere gotische tekening van een donker bos, met een ijzige stroom op de voorgrond.
In het Engels klinkt het onbekender. Opeens klinkt Assen, de plek des onheils, veel duisterder, opeens klinkt het verhaal van een wandelende jood op de dag van de lokale TT veel aanlokkelijker.
Komend seizoen staat het vervolg op Dis – het moet een trilogie worden, à la De goddelijke komedie – aangekondigd: Louteringsberg. Met op het omslag een variant op die prachtige Engelse uitgave. Ga ik met plezier lezen.