Au vin

Afgunstig, met een licht overhellen naar verbouwereerdheid, ben ik wanneer ik de meest onooglijke Fransman een glas wijn aan de mond zie zetten of er zelfs maar naar zie kijken. Nooit zal ik in staat zal zijn om wijn te proeven zoals hij dat doet. Zijn ervaring in de materie zit als meer dan een miljoen onzichtbare kurketrekkertjes verstopt tussen ‘s mans genen. Was al deel van zijn botten voor hij werd geboren. Is tegelijk met hem op de wereld gekomen, en vanaf dat moment begon fase twee.

Uit elke lieve klank die in zijn babyoortjes belandde viel wel het een of ander bouquet op te snuiven. Een fijn verdeeld waas van gegiste druiven drijft boven zijn wieg. Waar af en toe een sterk geurende bliksemschicht doorheen wordt gejaagd, die een nooit meer te vergeten kortsluiting bewerkstelligt. Wanneer grootvader binnenkomt, gehuld in een montere spiraal van eau de vie de baies de houx of ander zwaar gedestilleerd.
Spelend op het tapijt vloeien de parfums van alle tijdens La Grande Guerre omgevallen glazen zijn neus binnen.
Is hij zelf eenmaal aan het uitkramen van betekenissen toe dan duurde het niet lang of masculin, chagrin en malin rijmde op dat ene kleine witte of rode woord.
Maar misschien zie ik het allemaal te mooi. Of zal ik het nooit zien, wat het ook is. Daarom, mijn gedachten op loos zettend, ging ik door met het bakken van blokjes bacon in boter. Hakte zonder wat voor hersenactiviteit ook mijn betere kip in botte brokken en zag hoe deze zichzelf bruin braadden. Bouquet garnie en bospaddestoelen erbij. Glas cognac erover. Brand erin. Wijn erbij. Zoutwijn of peperwijn? In ieder geval veel wijn. Ooit zal de Pernand-Vergelesses hier nog eens door de keuken swingen, maar nu was het slechts Chambertin wat de coq sloeg.
Saus binden met bloem en boter, of boter alleen.