Commentaar: Abortusboot

Baas op eigen boot

Is het een schande dat er een Nederlandse abortusboot in de haven van Dublin ligt? Veel Nederlandse media meenden de afgelopen week van wel. Het grootste verwijt dat Rebecca Gomperts en Joke van Kampen van Women on Waves werd gemaakt, was dat zij zee kozen alvorens de vergunning rond te hebben. Achteraf bezien bleek het niet tijdig indienen van die aanvraag inderdaad een stommiteit, te meer nu is gebleken dat liefst tweehonderdvijftig bolbuikige Ierse vrouwen vergeefs verheugd op de steigers stonden. Maar alle betrokkenen, de Ierse zusterorganisatie incluis, hadden de activistes ruim voor vertrek voorspeld dat er — gezien het levensgrote taboe dat het massale oversteken naar Groot-Brittannië omgeeft — vermoedelijk niet één haar opwachting zou durven maken. Dat de meisjes bereid bleken media-aandacht en anti-arbortusfundamentalisme te trotseren, zegt dan ook meer over de uiterste nood waarin zij ver keren dan over gebrekkig inschattingsvermogen van de organisatie. Bovendien heeft de organisatie alle tweehonderdvijftig vrouwen adressen doen toekomen van anti-abortus klinieken in Engeland en Nederland, en heeft ze de armste vrouwen bovendien een vergoeding van tickets in het vooruitzicht gesteld.

Een ander, dezer dagen veelgehoord verwijt is dat Women on Waves louter op publiciteit uit zou zijn geweest. Dit verwijt zou terecht zijn indien het de Aurora aan behandelfaciliteiten zou ontbreken. Maar het schip was goed geëquipeerd, compleet met gynaecoloog, artsen en een voorraadje abortuspillen, wat erop wijst dat van meet af aan duidelijk was dat er werkelijk behandeld zou gaan worden. Waarom zou Women on Waves ook geen aandacht op zich mogen vestigen? Alsof niet, door uitzendminuten en redactionele ruimte tot op CNN en in The New York Times aan toe, mondiaal de anti-abortus ter discussie is komen te staan. Ondertussen hield de vaderlandse pers zich onledig met het maken van misplaatste vergelijkingen. Dat straks ook wel een homohuwelijk- of coffeeshopboot zal afvaren. Deze polemische grappenmakers vergeten dat het recht op abortus van een iets andere orde is. Als gevolg van het ontbreken van dit recht sterven in de wereld jaarlijks tachtigduizend vrouwen, simpelweg omdat zij van hun religieuze, masculiene onderdrukkers niet over anticonceptie mogen beschikken. De bezwaren van de anti-abortus activisten zijn dan, althans wat argumentatie betreft, een stuk oprechter. Daarom echter niet minder verbijsterend. De schande is niet dat een Nederlandse abortusboot Ierse havens aandoet. De schande is dat nog immer in te veel landen vrouwen — zelfs verkrachte, jonge meisjes is geen uitzondering vergund — niet de baas zijn in hun eigen buik.