Perquin

Bad

Een van de minder prettige kanten aan kinderen is dat ze je terugvoeren naar situaties die je gehoopt had voorgoed achter je te kunnen laten. Zo is er, met dank aan mijn zoon, sinds kort weer zwemles in mijn leven. Natuurlijk, ik had het best nog even kunnen uitstellen - maar dat is vragen om problemen. Juist kinderen die niet kunnen zwemmen vallen in vijvers, gaan kopje onder in een sloot of lopen gewoonweg de zee in. (Dat is nog zo'n minder prettige kant trouwens: het talent dat kinderen bezitten om nonchalant in levensgevaarlijke situaties te belanden. Jarenlang ben je bezig om het ene fatale ongeval na het andere te voorkomen en tegen de tijd dat ze achttien zijn, willen ze doodleuk gaan autorijden.) Het bad waar ik zelf ooit leerde zwemmen, beschouw ik nog altijd als de onaangenaamste plek uit mijn jeugd. De dikke chloorlucht vermengd met urine, de kakafonie van gillende kinderstemmen, de glibberige tegelvloer. Ook herinner ik me de man met de haak; een duistere figuur die tijdens je moeizaam uitgevoerde kikvorsbewegingen dreigend langs sloop, speurend naar een kans je uit het bad omhoog te hengelen en als een haring in zijn keelgat te laten zakken.
En dan het water zelf: een soep vol drijvende pleisters en plukken haar, die aan de randen een ondefinieerbare bruine korst achterliet. Zodra ik mijn diploma’s op zak had, zette ik er geen stap meer binnen. Zwemmen is een uitstekende activiteit, vind ik, zolang het maar buiten mag, waar de zon op het water fonkelt en waar je in de verte de schepen voorbij ziet glijden, terwijl slierten wier je benen strelen. Het zwembad waar ik mijn eigen kind twee keer per week overdraag aan zijn strenge, maar uiterst geduldige zwemjuf, is overigens best aardig. Er lopen geen mannen met haken rond, er wordt nauwelijks gegild en drijvende pleisters heb ik er nooit aangetroffen. Ze vinden het leuk, die kinderen. Ze oefenen met helgekleurde rubbermatjes en spetteren opgewekt heen en weer. Dus zit ik tweemaal per week braaf op de bank, de chloorlucht te verdragen. Een vis op het droge, happend naar lucht.