Bange kiezers stemmen op Trump

New York – Traditioneel steunen Republikeinse presidentskandidaten op een bepaald segment binnen hun partij – denk aan de evangelisten in het Zuiden (George W. Bush) of gematigde conservatieven uit de kuststaten (Mitt Romney).

Opmerkelijk genoeg lijkt dat niet te gelden voor Donald Trump, die brede steun geniet onder alle demografische groepen binnen de Grand Old Party, of dit nu gemeten is aan de hand van geografie, opleiding, inkomen, leeftijd of geloof.

Matthew MacWilliams, een promovendus aan University of Massachusetts, bestudeert ‘autoritarisme’ en vroeg zich af of de behoefte aan een sterke leider een grote rol speelt in het succes van Trump. Hij deed onderzoek onder kiezers in verschillende staten en komt tot de conclusie dat de leiderschapswens de meest betrouwbare voorspeller vormt van de uitslagen van de Republikeinse voorverkiezingen. De onderzoeker bouwt voort op bevindingen van de wetenschappers Marc Hetherington en Jonathan Weiler, samengevat in hun boek Authoritarianism and Polarization in American Politics (2009). ‘Autoritaristen’ geven doorgaans blijk van een diepere angst dan de rest van het electoraat, was een van de bevindingen. En als ze zich bedreigd voelen, wenden ze zich tot leiders die beloven welke actie dan ook te ondernemen om hen te beschermen tegen buitenstaanders of veranderingen die hen beangstigen. Vanwege de extreme aard van hun angsten komen ze uit bij figuren wier temperament en ideeën sterk afwijken van die van traditionele politici.

Met de opkomst van de autoritaristen is in de Republikeinse Partij een schisma gecreëerd, concluderen Hetherington en Weiler. Aan de ene kant staan de traditionele Republikeinen, met vaak orthodoxe ideeën over marktdenken en sociale kwesties. Aan de andere kant staan de autoritaristen, die weliswaar soms de Republikeinse orthodoxie omarmen, maar vooral geleid worden door angst voor de toekomst en hang naar het verleden. Dit schisma kwam onder meer bij de opkomst van de Tea Party aan het licht. Nu, met de opkomst van Trump, dreigt het de Republikeinse Partij te verscheuren.

MacWilliams’ bevindingen gaan dan ook eigenlijk nauwelijks over de persoon Trump. Ze bevestigen eerder dat autoritaristen een groeiende factor zijn in het electorale proces, een groep die ook na de kandidatuur van Trump – of hij president wordt of niet – een blijvende kracht in het Amerikaanse politieke leven zal zijn.