Kater

Barend & Barend

‘Had de feestcommissie ook de wedstrijd laten organiseren’, sprak Rinus Michels voorafgaand aan het duel Ajax-FC Twente. Want tijdens de festiviteiten in het kader van honderd jaar Ajax was niets aan toeval overgelaten. En dus was het volgens de aanwezigen een fantastisch weekend.


De feestcommissie had voor de wedstrijd nog wel de traditionele tenues geregeld. Het was een prachtig gezicht. Aaron Mokoena, Brian Laudrup en Fred Grim met broeken tot de knieën en shirts met lange mouwen zonder reclame. Samen met het vuurwerk zorgden de shirts, broeken en zwarte kousen voor een spectaculair begin. ‘Een moment van kippenvel’, zoals Ronald de Boer het omschreef. Maar helaas hield het werk van de feestcommissie daar op. Zodra het om voetballen ging, sloeg de stemming om. Ajax startte met de onbegrijpelijke verdediging, zonder Chivu, die voor de gepasseerde Dani linkshalf speelde, maar met Mokoena in het centrum. Mokoena kon de druk niet aan. Daarop nam Wouters de voor de jonge Zuid-Afrikaan meest dodelijke beslissing. In de tweede helft werd Mokoena geslachtofferd en speelde Chivu alsnog in het centrum.


In plaats van aanmoedigingen overheersten de spreekkoren ‘Wouters rot op’. De toeschouwers en ook de spelers zelf wisten zich geen raad meer met de situatie. Totaal ontredderd liepen de spelers na afloop rond. De ontmoeting in de catacomben van de Arena tussen spits Nikos Machlas en Danny Blind, de man die hem ooit aankocht, sprak boekdelen. Blind hield de Griek stevig vast. Machlas kon alleen zijn gezicht tegen de borst van Blind verbergen. Er werd niet gesproken.


Terwijl binnen spelers, trainers en bestuur wezenloos rondliepen, voerde de ME buiten charges uit om woedende fans weg te jagen. Alleen de ex-Ajacieden in Catalaanse dienst, Van Gaal, Hoek, Kluivert, Reiziger, Bogarde en Ronald en Frank de Boer hadden een klein feestje. Zij waren speciaal voor de wedstrijd met een privé-jet overgevlogen. Na afloop genoten ze van een uitgebreid Surinaams buffet. Maar ook deze spelers hadden het moeilijk. ‘Wij zijn gekomen om onze club te feliciteren. Om ze zo te zien spelen doet vreselijk veel pijn’, zei Frank de Boer na afloop. Zoals de meeste supporters heb ik van de festiviteiten alleen de zondag meegemaakt. En zit dus met een enorme kater.



BARBARA BAREND