Ajax, het kan nog

Barend & Barend

Een tocht naar het binnenland van Suriname is alleen met een klein vliegtuigje of met de korjaal mogelijk. In het ‘bos’, zoals de Surinamers hun jungle noemen, heeft de tijd stil gestaan. Elektriciteit is een luxe die voor een handvol dorpen is weggelegd en dan nog slechts via een eigen generator. Romantisch is het aangezicht wanneer de olielampjes worden ontstoken. Stromend water is ook voor weinigen weggelegd. Maar ook dat is niet echt nodig. Want de Surinamerivier blijkt een prima alternatief voor het bad, de wastafel en de (af)wasmachine.


Een ding ontbreekt in geen enkel dorp: een voetbalveld. Dit is vooral goed zichtbaar vanuit de lucht. Op sommige plaatsen is het veld van gras, met echte doelen. Op andere plaatsen is het een pikzwart modderveld met stokken die als goal fungeren.


Jongens van alle leeftijden verzamelen zich bijna dagelijks op het veld. De gelukkigen gehuld in het tenue van een Europese topclub, met echte scheenbeschermers en voetbalschoenen. De meesten in hun dagelijks outfit, een gerafeld kort broekje, blote voeten en een blote bast. Tussen de spelers zitten technici als Nwankwo Kanu, vleugelspitsen als Bryan Roy en keiharde middenvelders als Edgar Davids. Verder dan een partijtje voetbal in het dorp komen de meeste spelers helaas niet. Want voetbal is slecht georganiseerd in Suriname. En hulp van andere landen is er niet.


Over de hele wereld zitten Nederlandse scouts. Ajax zet voetbalscholen op in Zuid-Afrika, China en Ghana. Spelers uit die landen, maar ook uit Amerika, Australië en Canada komen op bezoek. Jeugdtrainers uit de hele wereld willen in Amsterdam het vak leren. Maar contacten met Suriname ontbreken. Nota bene een groot gedeelte van de jeugd van de Amsterdamse club bestaat uit kinderen van Surinaamse ouders. Mede dankzij die spelers van Surinaamse afkomst heeft Ajax haar laatste grote successen gevierd. Maar een voetbalschool in dit land opzetten, ligt nog niet in de planning. Dat is merkwaardig, zeker als je bedenkt hoeveel grote voetballers China heeft voortgebracht. Niet een. En hebben de Ghanezen zoveel geld te besteden dat dat vreselijke woord ‘merchandising’ Ghana daarom belangrijker maakt dan Suriname?


Het is nog niet te laat, Ajax.



BARBARA BAREND