Barend & Barend

Barend & Barend

Nu Ajax zonder Witschge en Winter zijn grootste overwinning van het seizoen heeft behaald, wil ik het hebben over de film Daar hoorden zij engelen zingen. Deze film over Ajax kan de supporters niet vrolijk maken. In een discussie vorige week zondag na afloop van een voorstelling tijdens het Idfa zei teammanager David Endt van Ajax dat hij geschokt was toen hij de film samen met regisseur Roel van Dalen voor het eerst had gezien. Geschokt omdat de voormalige perschef van Ajax een van de vreselijkste jaren die hij als Ajax-werkgever had beleefd weer helemaal aan zich voorbij zag glijden.

Voetballiefhebber Frits Abrahams noemde de film in zijn column in de NRC een prachtfilm. Abrahams had als houder van een seizoenkaart een jaar lang de buitenkant van al de misère gezien. Vanwaar dan toch mijn onbehagen na het zien van de film, vraagt de columnist zich af. Hij geeft zelf het antwoord: het komt doordat Van Dalen zo goed laat zien dat de lol eraf is. Van het topvoetbal, bedoelt Abrahams.

Omdat Ajax door Van Dalen is gefileerd, verwachtte ik negatieve reacties van de kant van Ajax. Niks daarvan. Ajax is een hard bedrijf en het is goed dat de kijker kan zien hoe zo'n topvoetbalbedrijf geleid wordt, luidden reacties uit het kamp van Ajax. Slechts de opgevoerde jeugdtrainers waren ongelukkig, omdat zij volgens eigen zeggen veel meer leuke dingen doen met door hen getrainde kinderen dan het geven van tactische opdrachten.

Wie wél negatief was over de film is de filmdeskundige van de NRC. Op dezelfde dag dat Abrahams van een prachtfilm spreekt, schrijft Hans Beere kamp dat «televisieveteraan Van Dalen in zijn eerste bioscoopfilm nog niet in staat blijkt tot het structureren en componeren van een mee slepende film van anderhalf uur». Prachtige abstracte quasi-intellectuele wartaal vind ik dat soort (on)zinnen altijd. Mijn elftalgenoot en filmdeskundige Mark Moorman schrijft in minder pretentieuze bewoordingen in Het Parool dat hij de film iets te lang vindt. Vind ik niet, maar er zit iets in. Tijdens die discussie met onder anderen David Endt opperde ik dat het beeld van de film in Rotterdam gejuich zal oproepen en daar dus probleemloos kan worden vertoond. Zo moet je in de huidige maatschappij redeneren. Maar de realiteit is mij vooruitgesneld. Supporters van FC Utrecht dreigden met acties als de film nog langer in hun stad zou worden vertoond. En de eigenaar van de bioscoop nam de film uit de roulatie. Bezweek dus. Voor terreur.