Pin-bellen

Barend & Barend

Nu Ajax na de wintersportstop vooral door het harde veld in Kerkrade ongelukkig voor de beker is uitgeschakeld, wil ik het hebben over de sponsor van de eredivisie, KPN Telecom van Maarten en Rijk. Bel voor informatie en er zijn nog minstens tien wachtenden voor u. Heb je na een half uur sprekende computer eindelijk een sprekend mens, dan ben je aan het verkeerde adres. Bel je vervolgens het opgegeven nummer, dan kan zij/hij je helaas ook niet helpen. Die eerste vriendelijke meneer zei dat ik u moest bellen. ‘Maar ik kan u niet helpen, het spijt me.’ Neem daarom bijvoorbeeld geen isdn. Vrienden van me waren een week onbereikbaar. Of neem de zogeheten scope-kaart waarmee je in het buitenland de peperdure telefoonrekeningen in hotels kunt omzeilen. Als je mobiele gsm het niet doet, zoals in Suriname. Op verzoek van KPN Telecom stapte ik over van scope op pin-bellen. Toets uw eigen telefoonnummer in, sluit af met een hekje, toets uw pincode in, sluit af met een hekje, toets het gewenste telefoonnummer in, sluit af met een hekje en blijf aan de lijn als u nog een nummer wilt.


Zo had ik vorige maand mijn vrienden en familie gebeld en was ik deze column uit Paramaribo aan het doorbellen, om De Groene niet op kosten te jagen. Na de vierde regel zei een computer: het beltegoed is overschreden, tuut, tuut, tuut. Tien minuten later bevestigde een mensenstem dat mijn beltegoed van honderd gulden was bereikt. ‘Dat had inderdaad in de brief moeten staan waarin we u pin-bellen aanboden. Ik kan uw beltegoed met vijftig gulden verhogen. Dat duurt echter vier uur.’


Maar zo lang kan ik niet wachten.


‘Zo zijn de regels. Vanaf 1 februari begint u weer op nul.’


Het was 16 januari. Ook leuk is dat de KLM vergeet te melden dat je in Suriname nergens kunt pinnen en bijna nergens met een creditcard kan betalen, dat je dus aan Jorgen Raymann moet vragen of je de kaartjes voor zijn voorstelling in Nederland mag terugbetalen, dat je moet bedelen bij vrienden als Derk Emanuels en het bestuur van voetbalclub Leo Victor. Zelfs hotel Torarica wilde me, op mijn gezicht, lenen.


Zal ik ze terugbetalen?


Ja, zegt mijn vrouw… tuut, tuut, tuut.


frits barend