Sport

Basketbaldieptepunt

WASHINGTON – Met een goedkoop kabelabonnement heeft iedere Amerikaan de beschikking over 95 televisiekanalen. Eén keer langs alle zenders zappen kost mij al meer dan een kwartier. Dat bood afgelopen weekeinde de mogelijkheid onafgebroken naar dezelfde fascinerende beelden te kijken van een massale knokpartij die was uitgebroken aan het slot van de basketbalwedstrijd tussen de Indiana Pacers en de Detroit Pistons. Als het zure commentaar van de Kees Jans ma’s van dit land begon, dan zapte je gewoon naar de volgende sport- of nieuwszender, waar je opnieuw dezelfde basketballers slaags zag met supporters en met elkaar.

De baas van de basketbalbond (NBA), David Stern sprak de zwaarste straf uit die ooit in het Amerikaanse basketbal is gegeven. De rest van het seizoen (73 wedstrijden) mag de grote man Ron Artest, die met zijn gigantische brede zwarte armen op het publiek had ingeramd, niet meer in actie komen. Voor die maanden krijgt hij zijn salaris niet uitbetaald, wat neerkomt op meer dan vijf miljoen dollar. Stern zei ook dat hij zich had geërgerd aan de eindeloze herhalingen van de beelden op de buis. De excessieve vertoning van dit «dieptepunt in de basketbalsport» zou een slecht effect hebben op de sportiviteit van allerhande atleten, amateurs en beroeps.

Hoewel ik het zelf een hoogtepunt vond, bleek Stern gelijk te hebben. Een dag later brak er een gigantische vechtpartij uit tussen twee universiteitsteams in de lompe Amerikaanse variant van voetbal. Nadat State Troopers eraan te pas waren gekomen, vertelde een van de spelers dat «het toch nooit erger kon dan bij de Pistons en de Pacers» en dat hij en zijn team genoten vlak voor de wedstrijd «bijna een uur lang hadden gekeken naar herhalingen van de beelden uit het Auburn Hills-stadion».

Dit bevestigt de gangbare mening in Amerika dat slecht gedrag op televisie slecht gedrag doet volgen in de publieke ruimte. Deze bevestiging vind ik verontrustend, want ze brengt de FCC in actie. Die waakhond van de goede zeden op de buis zou mijn lol nog wel eens kunnen vergallen. De commissie kreeg vorig jaar al ruime steun onder het Amerikaanse publiek voor het opleggen van hoge boetes aan CBS en andere omroepen die «tepelgate» hadden uitgezonden: zanger Justin Timberlake trok de jurk van Janet Jackson open, waardoor miljoenen sportkijkers haar zogenaamde tepelring konden bewonderen.

Terwijl Artest er een mooi televisieweekeinde van maakte, beraadde de FCC zich op strafmaatregelen tegen Monday Night Football van ABC, waarin enkele dagen eerder een spotje was vertoond waarin actrice Sheridan uit de serie Desperate Housewives (de hit van dit televisieseizoen) naakt op een grote voetballer springt. In de kleed kamer. Aii.

Maar er is hoop. Uit kijkcijfers blijkt dat in Texas, Oklahoma en de gehele Bible Belt – waar de inwoners beweren dat «morele waar den» hun keuze voor de president hebben bepaald – door bijna net zo veel mensen naar het verderfelijke Desperate Housewives wordt gekeken als in het door «echte Amerikanen» verfoeide Los Angeles en New York.

Mijn bede is dat Amerika nu eens voor een weekje de ongebreidelde verontwaardiging en gal niet op «het liberale establishment» en Hollywood richt, maar op die verdomde FCC, uit eigenbelang. De «moral majority» zou daarmee de prachtige kans scheppen zich daarna tot in lengte van jaren te kunnen blijven ergeren aan de dan werkelijk onuitroeibare «liberale vuilnis» van de grote omroepen. En ik blijf blij met mijn 95 kanalen.